Σε ένα προηγούμενο άρθρο και συγκεκριμένα στο Τα ανθρωπόμορφα ρομπότ είναι πλέον πραγματικότητα… “ στα σχόλια του άρθρου έκανα μια αναφορά για την λεγόμενη “κοιλάδα της φρίκης”. Ο kbee από το άκυρο.net σε επόμενο σχόλιό του μου έδωσε την ιδέα να γράψω ένα άρθρο για αυτό. Αυτό θα είναι και το περιεχόμενο του άρθρου αυτού λοιπόν.

Τα ρομπότ στην σημερινή εποχή, υπάρχουν πλέον σε πολλές μορφές. Από βιομηχανικά τα οποία είναι καθαρά μηχανικά, χωρίς δυνατότητες επικοινωνίας, μέχρι και ρομπότ όπως το Qrio της Sony το οποίο μπορεί και συνομιλεί, αναγνωρίζει πρόσωπα, περπατάει, ή τον Aibo τον γνωστό σκύλο -ρομπότ που διατίθεται και για αγορά. Επίσης στο άρθρο που αναφέρθηκα στην αρχή μπορείτε να δείτε τελείως ανθρωπόμορφα ρομπότ με εκπληκτικές δυνατότητες επικοινωνίας.

Πως σχετίζονται όλα αυτά όμως με το θέμα μας;

Το 1970 ανακοινώθηκαν τα αποτελέσματα μιας έρευνας που διενεργήθηκε από τον Masahiro Mori έναν Ιάπωνα ρομποτιστή, ο οποίος έχει κάνει μέχρι στιγμής πρωτοποριακές εργασίες πάνω στην συναισθηματική αντίδραση των ανθρώπων απέναντι στα ρομπότ.

Ο Masahiro Mori δημοσίευσε λοιπόν ένα άρθρο, το οποίο ονομαζόταν “Bukimi no Tani” (στα ιαπωνικά) ή στα αγγλικά Uncanny Valey, ελληνιστί “Η κοιλάδα της φρίκης”.

Η κύρια ιδέα του άρθρου είναι ότι όσο πιο πολύ ένα ρομπότ γίνεται ανθρωπόμορφο , ο άνθρωπος αισθάνεται όλο και πιο οικεία μαζί του, μέχρι τη στιγμή που πλησιάζει το τέλειο (δηλαδή είναι σχεδόν ανθρώπινο) αλλά μικρές ατέλειες το κάνουν να δείχνει απόκοσμο. Τότε η αντίδραση του ανθρώπου είναι η αποστροφή.

Στο διάγραμμα δεξιά και συγκεκριμένα στο κατώτερο σημείο της καμπύλης, βλέπετε ότι ένα ρομπότ λίγο πριν την τελειότητα χαρακτηρίζεται ως “ζόμπι”.
Ο χαρακτηρισμός αυτός διακρίνεται πάνω στην διακεκομέν
η γραμμή στο διάγραμμα, η οποία αντιστοιχεί σε ρομπότ το οποίο διαθέτει κίνηση.
Στην συνεχόμενη γραμμή αντιστοιχεί η αντίδραση των ανθρώπων σε ένα ρομπότ που εξελίσεται εμφανισιακά προς το ανθρώπινο αλλά είναι ακίνητο (σαν μια κούκλα δηλαδή).
Όταν συνυπάρχει η κίν
ηση τα συναισθήματα είναι πιο έντονα.

Η καμπύλη που σχηματίζεται σε σχήμα U ονομάζεται “κοιλάδα της φρίκης”.

Βέβαια στο ίδιο διάγραμμα έχει ενδιαφέρον να παρατηρήσουμε ότι όταν πια το ρομπότ είναι πλέον απόλυτα ανθρώπινο, τότε τα συναισθήματα είναι θετικά και είναι παρόμοια με την αντίδραση στην θέα ενός υγιούς ανθρώπου. (Κάντε κλικ στην εικόνα για μεγέθυνση)

Μια ιδέα για το τι εννοούσε με την λέξη “ζόμπι” ο Masahiro Mori μπορείτε να πάρετε από το ακόλουθο ρομπότ:

Αυτό είχε ως αποτέλεσμα ο Masahiro Mori να προτείνει στους κατασκευαστές ρομπότ να μην προσπαθούν να κάνουν τα ρομπότ τελείως ανθρώπινα τόσο σε εμφάνιση όσο και σε κίνηση.
Οι ιδέες του Mori μεταξύ άλλων έχουν δεχθεί έντονη κριτική και επίθεση έκτοτε.
Αυτή τη στιγμή ο Masahiro Mori είναι πρόεδρος της Mukta Research Institute που έχει ιδρύσει ο ίδιος στο Τόκυο.

Η ουσία όμως είναι ότι όλως παραδόξως αν και μπορούμε να δώσουμε αρκετά ανθρώπινα χαρακτηριστικά σε ένα ρομπότ σήμερα, οι περισσότερες εταιρείες κατασκευής, το αποφεύγουν διακριτικά, όπως για παράδειγμα το Qrio της SONY, το οποίο αν και έχει δύο πόδια και δύο χέρια πιο πολύ θυμίζει μηχανή παρά άνθρωπο…

Επίσης ένας άλλος λόγος για τον οποίο οι εταιρείες δεν κατασκευάζουν ρομπότ με ανθρώπινη μορφή, είναι ότι αν ένα ρομπότ μοιάζει με άνθρωπο αυξάνονται και οι προσδοκίες από τον άνθρωπο απεναντί του. Επειδή θα περιμένουν δηλαδή ανθρώπινη συμπεριφορά (λόγω εμφάνισης) , δεν την βρίσκουν και το θεωρούν χαζό.
Αντίθετα όταν δουν μπροστά τους ένα μηχάνημα το οποίο έχει τη δυνατότητα να δέχεται ερωτήσεις και να απαντάει,(και ίσως τίποτα παραπάνω) το θεωρούν έξυπνο.

Έτσι μέχρι η τεχνητή νοημοσύνη να φτάσει σε ένα ικανοποιητικό επίπεδο, μάλλον δεν πρόκειται να δούμε μαζικά παραγωγή ανθρωπόμορφων ρομπότ.

Σήμερα όλο και πιο πολύ συνηθίζουμε στην ιδέα ότι τα ρομπότ κάποια μέρα θα είναι δίπλα μας μέσα στα σπίτια μας, και θα συνυπάρχουμε. Πολλές ταινίες (ας είναι καλά το Hollywood) μας έχουν επηρεάσει είτε θετικά (”Ο άνθρωπος των δύο αιώνων”), είτε αρνητικά (”Ο Εξολοθρευτής” ). Ο καιρός θα δείξει μάλλον για το πως θα αντιδράσουμε σε μια τέτοια συνύπαρξη….

Πάντως η αλήθεια είναι ότι αν έβλεπα ξαφνικά μπροστά μου ένα ρομπότ όπως της φωτογραφίας πιο πάνω , μάλλον αρχικά δεν θα με ενθουσίαζε κιόλας… Μετά όμως θα νικούσε η περιέργεια και ο θαυμασμός, και πιστεύω ότι θα το αποδεχόμουν χωρίς να …”φρικάρω”.

Αυτό όμως που με ενδιαφέρει περισσότερο είναι η δική σας άποψη για το θέμα….
Περμένω σχόλια λοιπόν!

Share This Post

Βρήκες ενδιαφέρον το παραπάνω άρθρο; Ενημερώσου άμεσα για όλα τα νέα άρθρα, παίρνοντας το Medgreece Feed πατώντας εδώ!...τζάμπα είναι...:)

Σχετικά Post