Όλα ξεκίνησαν τις προάλλες όταν πήγαμε να πάρουμε ένα δέντρο. (Αν και είμαι αντίθετος με το συγκεκριμένο σκεπτικό και προτιμώ τα ψεύτικα, αλλά έχει χάρη που το έτερον ήμισυ επέμενε)

Παίρνουμε το δέντρο και το φορτώνουμε στο αυτοκίνητο.


Οδηγώντα
ς στην επιστροφή για το σπίτι, άρχισα να μυρίζω καμμένο. Νόμιζα ότι ήταν από έξω, αλλά κλείνοντας το παράθυρο ,η μυρωδιά παρέμεινε.


Ψιλοτρόμαξα, και για να σιγουρευτώ σταμάτησα στην άκρη του δρόμου, και κατέβηκα να ελέγξω τι γίνεται. Άνοιξα καπό, έλεγξα, το αυτοκίνητο μέσα, γύρω-γύρω… τίποτα!
Ξαναμπαίνω μέσα, ξεκινάμε και στη διαδρομή ξανά τα ίδια. Έντονη μυρωδιά καμμένου.
Και τότε κατάλαβα…

Αυτό που μύριζε καμμένο, δεν ήταν το αυτοκίνητο.


Ήταν το δέντρο! Δεν είχε πάρει φωτιά, μύριζε καμμένο, από τις πυρκαγιές του καλοκαιριού!
Σκέφτηκα όμως, τόσοι μήνες πέρασαν, τόσες βροχές ,αέρας, αποκλείεται να είναι από αυτό.


Στο σπίτι, ανέβασα το δέντρο πάνω και τότε είδα τα ίχνη του εγκλήματος.
Τα χέρια μου είχαν γεμίσει μουτζούρα και μυρίζαν καμμένο κάρβουνο.
Η στάχτη από τις φωτιές είχε “κολλήσει” με τις βροχές και μετέφερε 4 μήνες μετά τις αναμνήσεις της καταστροφής.
Ήταν σαν μια υπενθύμιση, ένα γράμμα διαμαρτυρίας από τα δάση που κάηκαν.

Πραγματικά ένιωσα λίγο περίεργα. Δεν ήξερα τι να κάνω.
Το έβγαλα έξω στο μπαλκόνι, και το έπλυνα με το λάστιχο.
Τελικά το στολίσαμε.
Αλλά μου έκανε εντύπωση το εξής: Εμείς οι άνθρωποι ξεχάσαμε ίσως πολλοί τις πυρκαγιές του καλοκαιριού (όσους δεν μας επηρέασαν άμεσα στις πόλεις) ,αλλά τα δέντρα κατάφεραν να στείλουν το μήνυμα και στις πόλεις.
Μέσα στα σπίτια μας…

Blogged with Flock

Share This Post

Βρήκες ενδιαφέρον το παραπάνω άρθρο; Ενημερώσου άμεσα για όλα τα νέα άρθρα, παίρνοντας το Medgreece Feed πατώντας εδώ!...τζάμπα είναι...:)

Σχετικά Post