Σε λίγες μέρες αγαπητοί συνάδελφοι διενεργώνται οι εξετάσεις του ΔΟΑΤΑΠ.

Έχει ξεκινήσει εδώ και καιρό , μια περίεργη διαμάχη που κάθε άλλο παρά τιμά το Ιατρικό επάγγελμα και το πνεύμα της συναδελφικότητας μεταξύ μας.
Καιρό τώρα κάποιοι (φοιτητές, συνήθως, και σίγουρα όχι όλοι) από τα Ελληνικά Πανεπιστήμια έχουν ξεκινήσει μια προσπάθεια να αμαυρώσουν τις προσπάθειες των συναδέλφων από το εξωτερικό οι οποίοι δίνουν εξετάσεις ΔΟΑΤΑΠ για την αναγνώριση των πτυχίων τους, με το σκεπτικό ότι δεν έχουν το ίδιο επίπεδο με τους αποφοίτους των Ελληνικών Πανεπιστημίων, ότι οι εξετάσεις είναι υπερβολικά εύκολες , και τα συναφή.
Τα πράγματα είναι ξεκάθαρα αγαπητοί συνάδελφοι.
Όσον αφορά το επίπεδο των ξένων πανεπιστημίων, μπορώ να πω πως δεν έχουν τίποτα να ζηλέψουν από τα Ελληνικά. Η πρακτική εξάσκηση και η θεωρητική , μπορεί να έχουν κάποιες διαφορές απο χώρα σε χώρα, αλλά σε γενικές γραμμές ο άξονας είναι κοινός για την εκπαίδευση των μελλοντικών ιατρών.. Η Ιατρική είναι ένα επάγγελμα που παίζει πολύ μεγάλο ρόλο η εμπειρία, και η πρακτική εξάσκηση, (αντικείμενα τα οποία και οι μεν και οι δε, τα έχουν αποκτήσει ).
Όσον αφορά την ύλη, με ελάχιστες διαφορές είναι η ίδια, χώρια που αν ο φοιτητής της Ιατρικής ενδιαφέρεται πραγματικά για αυτό το οποίο σπουδάζει ποτέ δεν αρκείτε στα συγγράμματα τα οποία είναι απαραίτητα για την εκπαίδευση του από το Πανεπιστήμιο αλλά ερευνά κι ενημερώνεται από όσες πιο πολλές πηγές μπορεί.
Όσον αφορά τις εξετάσεις του ΔΟΑΤΑΠ και το επιχείρημα ότι είναι εύκολες, θα μπορούσα να πω ότι καλύπτουν όλο το φάσμα της ύλης, οι ερωτήσεις δεν έχουν προφανή απάντηση πάντα (ακόμα και με έρευνα σε διαφορετικά συγγράμματα, μερικές φορές είναι δύσκολο να υπάρξει σίγουρη απάντηση), ο χρόνος εξέτασης είναι ακριβώς όσο απαιτείται, υπάρχουν ερωτήσεις που δεν υπάρχουν ούτε στα συγγράμματα τα οποία διαβάζουν οι φοιτητές των Ελληνικών Πανεπιστημίων, και συνεπώς είναι κάτι το οποίο είναι εκτός κοινής διδακτέας ύλης, και τέλος (γιατί ακούστηκε και αυτό) ο αριθμός των ερωτήσεων είναι τέτοιος που είναι αδύνατο βέβαια να απομνημονευτούν (η λεγόμενη “παπαγαλία”).
Συνοψίζοντας, οι εξετάσεις με τον τρόπο που διενεργώνται είναι πολύ πιο αντικειμενικές και πράγματι εξυπηρετούν το σκοπό για τον οποίο έχουν δημιουργηθεί, σε αντίθεση με τις παλαιότερου τύπου εξετάσεις, όπου ήταν καθαρά θέμα εξεταστή και ερμηνείας των γραφομένων του εξεταζόμενου( με ότι αυτό συνεπάγεται, όπως γνωστά θέματα που είχαν δημοσιευτεί και στον τύπο).
Οι συνάδελφοι που έχουν αποφοιτήσει από χώρες του εξωτερικού, έχουν τα ίδια δικαιώματα και ευκαιρίες με τους αποφοίτους των εδώ πανεπιστημίων. Κανένας δεν μπορεί να κρίνει τις γνώσεις και την επάρκεια ενός συνάδελφου από την χώρα σπουδών.
Το μόνο θεμιτό είναι η ευγενής άμιλλα στο χώρο εργασίας, όπου κάθε ένας θα αποδείξει αργά ή γρήγορα, τις γνώσεις του, και το ήθος του.

Όλοι μας έχουμε σαν κοινό στόχο την εξάσκηση με τον καλύτερο δυνατό τρόπο του Ιατρικού επαγγέλματος, και την βοήθεια του συνανθρώπου μας.

Όλοι θα είμαστε μαζί σε αυτόν τον αγώνα είτε στο νοσοκομείο, είτε στο ιατρείο, είτε στο σπίτι του ασθενούς.

Χρειαζόμαστε ο ένας τον άλλο.

Όλα τα υπόλοιπα είναι απλά λόγια και μικρότητες που δεν τιμούν το λειτούργημα το οποίο εξασκούμε, αλλά ούτε και μας τιμούν ως ανθρώπους ή ως επιστήμονες.

Share This Post

Βρήκες ενδιαφέρον το παραπάνω άρθρο; Ενημερώσου άμεσα για όλα τα νέα άρθρα, παίρνοντας το Medgreece Feed πατώντας εδώ!...τζάμπα είναι...:)

Σχετικά Post