ΩΔΙΝΕΝ ΟΡΟΣ…

Πώς σου ’ρθε και τον έδιωξες Γιωργάκη τον Τσουκάτο;
Τι πλην των εντυπώσεων ήθελες να πετύχεις;
Να σκίσεις φιλοδόξησες γάτα όχι-αλλά γάτο;
Ή, «απορία» έχοντας, διοικήσεως, τάχα «βήχεις»;

Καλά να είσαι και ας ειν’ άγνωστοι αι βουλαί σου
(μα μήπως κάτι γνωστικό έκανες και ποτέ σου;..)
Όμως εγώ δεν το μπορώ παρά να σου φωνάξω
ότι για τέτια ο λαός μονάχα σ’ έχει άξιο:

Τόσοι εφάγανε χοντρά με το Χρηματιστήριο
και συ καθόλου δε μιλάς-ταιριάζει αυτό σε κύριο;
(που μάλιστα εφάγανε το χρήμα των ελλήνων-
το χρήμα όχι γερμανών μα των αβοριγίνων…)

Τόσοι υπουργοί, ξεβράκωτους που είχατε διορίσει,
πίνοντας χρήμα απ’ του έρημου Δημόσιου τη βρύση
τουμπανιαστήκανε κι ευθύς πάμπλουτοι εγινήκαν-
γι αυτούς να πούνε τίποτα τα χείλη σου δε βρήκαν;

Χιλιάδες υπουργών γνωστοί και βουλευτάδων φίλοι
που άφραγκοι ήταν την αυγή επλούτισαν το δείλι-
αυτοί για σένα του λαού δεν ήτανε αβδέλλες;
την τούρτα αφήνεις και κυττάς μόνο τις καραμέλλες;

Μα ξέχασα: αν απ’ τους πολλούς που χρήμα βρώμιο επιάσαν
Καλά δεν ξέρει να κρυφτεί και συλληφθεί στα πράσα,
Τότε τον διώχνετε να πάει και ήσυχα να φάει
Τα κλεψιμέϊκα-κι απ’ αυτά τίποτα δεν ξερνάει.

Και ύστερα όλα είν’ καλά και όλα ειν’ ωραία΄
ο κλέφτης κι ο προστάτης του καλή κάνουν παρέα
κι άλλοι στο Κόμμα μπαίνουνε πανέτοιμοι για μάσες
κι άλλοι στιβάζουν τάλληρα σε ασημένιες κάσες.

Αλλά γιατί για όλα αυτά Γιωργάκη να γνιαζόσουν;
Την ψήφο τους οι έλληνες πάλι θα τηνε δώσουν
είτε σε σε, είτε σ’ αυτόν τον άλλο φαταούλα
που του Κεφάλαιου κι αυτός χαφιές, μα αυτός με βούλα.

Κι άλλα πολλά θα σου ’λεγα μα πρέπει να τελειώνω
Ώστε να μη των μπλόγκερς μας πολύνε πάρω χρόνο
Και πια δε θα ’χουνε αυτοί καιρό για μπλογκοαστεία
Ή την καινούργια σας κι αυτοί για να υποστούν ληστεία.

Γιώργης Χολιαστός