Το όνειρο πολλών είναι κάποια στιγμή η εξέλιξη των ρομπότ σε βαθμό όπου θα μπορούν να βοηθούν στις δουλειές του σπιτιού ή σε άλλες εργασίες. Δηλαδή η κατασκευή ρομπότ-βοηθών. Στο πανεπιστήμιο του Stanford έκαναν σημαντική πρόοδο στο θέμα καταφέρνοντας να κατασκευάσουν ένα ρομπότ το οποίο επιτελεί εντυπωσιακές λειτουργίες.
Κάτι τέτοιο είναι εξαιρετικά δύσκολο μιας και απλές διαδικασίες όπως το να σηκώσουμε ένα αντικείμενο από το πάτωμα μπορεί να είναι για έναν άνθρωπο κάτι απλό, αλλά για ένα ρομπότ είναι ένας άθλος. Ο λόγος είναι ότι όχι μόνο πρέπει το ρομπότ να προγραματισθεί ανάλογα, αλλά και το γεγονός ότι θα έρθει σε επαφή με περιβάλλον το οποίο δεν είναι οικείο, και θα πρέπει να είναι σε θέση να αναγνωρίζει τα αντικείμενα που βρίσκονται γύρω του από όποια γωνία και αν τα βλέπει.
Επίσης πολλά αντικείμενα λόγω κατασκευής μπορεί να έχουν διαφορετικούς τρόπους λαβής ώστε να μην καταστραφούν. Για παράδειγμα ένα κολονάτο ποτήρι ειναι ασφαλέστερο να το πιάσεις από το “πόδι” του παρά από το πάνω μέρος. Όλα αυτά θα πρέπει λοιπόν να προβλεβθούν και να μάθει το ρομπότ να ανταπεξέρχεται στις δυσκολίες μόνο του.
Ο βοηθός καθηγητή Andrew Ng πριν λίγο καιρό ξεκίνησε ένα project το οποίο ονόμασε Stanford Artificial Intelligence Robot (STAIR). Αυτό στόχευε στην κατασκευή ενός ρομπότ το οποίο θα κατάφερνε να επιτελεί διάφορες καθημερινές εργασίες. Για παράδειγμα να αδειάσει ένα πλυντήριο πιάτων ή να φέρει ένα αντικείμενο που θα του ζητηθεί, όπου και αν είναι αυτό τοποθετημένο, ακόμα και άλλο δωμάτιο. Αυτό το πέτυχε τροφοδοτώντας το ρομπότ με φωτογραφίες αντικειμένων τα οποία ήταν φωτογραφημένα από διαφορετικές γωνίες ώστε να μπορεί να τα αναγνωρίζει.
Η ομάδα του Andrew Ng, εκπαίδευσε το ρομπότ να είναι ικανό να μπορεί να πιάνει ένα αντικείμενο σωστά ακόμα και αν δεν το έχει ξαναδεί ποτέ. Προκειμένου να μπορεί να αντιλαμβάνεται τον χώρο και να μπορεί να αλληλεπιδρά με τα αντικείμενα σωστότερα, ανέπτυξαν ένα ειδικό πρόγραμμα το οποίο μετατρέπει τις δισδιάστατες φωτογραφίες που παίρνει από το περιβάλλον του με την κάμερα, σε τρισδιάστατες.
Το αποτέλεσμα είναι ένα ρομπότ το οποίο είναι σε καλό δρόμο για να θεωρηθεί ένας από τους προγόνους των ρομπότ βοηθών που όλοι φαντάζονται κάποια στιγμή μέσα στα σπίτια τους.
Παρακάτω μπορείτε να δείτε το ρομπότ σε δράση, όπου κάποιος του ζητάει να του φέρει ένα συραπτικό από το διπλανό γραφείο.

Βρήκες ενδιαφέρον το παραπάνω άρθρο; Ενημερώσου άμεσα για όλα τα νέα άρθρα, παίρνοντας το Medgreece Feed πατώντας εδώ!...τζάμπα είναι...:)
Ενημέρωση με RSS
Ενημέρωση με email188 αναγνώστες ενημερώνονται ΠΡΩΤΟΙ από όλους με RSS! Εσύ;
![]() | ![]() | ![]() | ![]() | ![]() | ![]() | ![]() |
![]() | ![]() | ![]() | ![]() | ![]() | ![]() | ![]() |
![]() | ||||||
| By N2H | ||||||

3 Σχόλια for "Ένα βήμα πιο κοντά στα ρομπότ βοηθούς από το Stanford University."
Καλό, αλλά μέχρι να του πάει το αντικείμενο προλαβαίνει να ρίξει και ένα ξύρισμα..
Καλώς ήρθες Νίκο στο Medgreece!
,αλλά παρόλα αυτά, το ότι λαμβάνει φωνητική εντολή, αναγνωρίζει το αντικείμενο σε ένα δωμάτιο το παίρνει και το παραδίδει είναι εντυπωσιακό για μηχανή όπως και να το κάνεις….
Kαλά δεν είναι και ότι πιο γρήγορο
Ακόμα και αυτοί που το κατασκεύασαν παραδέχονται ότι μέχρι να φτάσει κάτι τέτοιο σε επίπεδο πραγματικού ρομπότ βοηθού, έχει ακόμα πολύ δουλειά.
Υπάρχει βέβαια και ένα νεότερο βίντεο όπου όχι μόνο λαμβάνει φωνητική εντολή , αλλά ανοίγει μια πόρτα (γυρίζοντας το πόμολο κανονικά) μπαίνει σε ένα γραφείο όπου υπάρχουν πολύ περισσότερα αντικείμενα και λιγότερος χώρος και κάνει το ίδιο ακριβώς.
Εντυπωσιακό. Έχει γίνει σημαντική πρόοδος.
Για να πλησιάσουν την “πραγματική” συμπεριφορά έμβιων όντων, θα χρειαστούν κβαντικούς υπολογιστές. Έχουμε ΠΟΛΥ μέλλον για να φτάσουμε στον τελειότερο κβαντικό υπολογιστή –τον ανθρώπινο εγκέφαλο.
Άφησε ένα σχόλιο