Μεταπτυχιακό Ομοιοπαθητικής στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου:Μια νέα σελίδα στην επιστημονική έ�ευνα των θε�απευτικών συστημάτων.

15 Σχόλια for "Μεταπτυχιακό Ομοιοπαθητικής στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου:Μια νέα σελίδα στην επιστημονική έ�ευνα των θε�απευτικών συστημάτων."

1. Αγγελική Μο�ζα�ου (1 comments) April 8th, 2008 at 1:05 am

   Π�έπει επιτέλους να αποδεχτο�με την π�αγματικότητα ,ως γιατ�οί. Οι ζωντανοί ο�γανισμοί υπε�έχουν του αθ�οίσματος των με�ών τους.
   Ας αφήσουμε τα στεγανά της κλασσικής, αναγωγικής θεώ�ησης κατακε�ματισμο� του ο�γανισμο� και ας αποδεχθο�με την ολιστική θεώ�ηση.
   Η φιλοσοφία οφείλει να αποτελεί μέ�ος της επιστημης μας, εχουμε χ�έος να αντιμετωπίζουμε τους ασθενείς ως ανθ�ώπους και όχι ως μηχανές.
   Ο κ. Βυθο�λκας είναι θεμελιωτής αυτης της ανθ�ωποκεντ�ικής π�οσέγγισης των ασθενών, με επιστέγασμα όλων των π�άξεων του την θέσπιση του Master of science.
   Είναι θεμελιωτής μιας ΙΑΤΡΙΚΗΣ ομοιοπαθητικής με μέλλον και στόχο την ίαση του ανθ�ώπου εν το συνόλο και όχι την �φεση των με�ικών συμπτωμάτων.

2. Λητώ Κυ�ίτση (3 comments) April 8th, 2008 at 9:00 am

   Η ομοιοπαθητική με τον ένα ή τον άλλο Ï„Ï�όπο σχετίζεται με κομβικές στιγμές της επιστημονικής σκέψης: Ï€Ï�ωτοπαÏ�ουσιάζεται με τη μοÏ�φή εμπειÏ�ικών παÏ�ατηÏ�ήσεων και αÏ�χών στο έÏ�γο του ΙπποκÏ�άτη, οÏ�γανώνεται και τυποποιείται χάÏ�η σε ένα μυαλό (Hahnemann) εμπνευσμένο από την επιστημονική πεÏ�ιέÏ�γεια και απογοητευμένο από τις ιατÏ�ικές Ï€Ï�ακτικές του 18ου αιώνα, και επανέÏ�χεται δυναμικά στο Ï€Ï�οσκήνιο σήμεÏ�α, που όλο και πεÏ�ισσότεÏ�οι παÏ�αδέχονται τα αδιέξοδα και τα ÏŒÏ�ια της ιατÏ�ικής όπως την ξέÏ�ουμε. Το timing δεν είναι τυχαίο: η αποκωδικοποίηση των γονιδιωμάτων όλο και πεÏ�ισσότεÏ�ων οÏ�γανισμών και η συνειδητοποίηση πως απλοί «κατάλογοι γονιδίων» δεν αÏ�κοÏ�ν για να εξηγήσουν την έμβια πολυπλοκότητα, έχουν οδηγήσει σε μια απομυθοποίηση του αναγωγισμοÏ� και της μηχανιστικής αντίληψης για τη ζωή, και σε μια στÏ�οφή Ï€Ï�ος τη συστημικότητα και την ολιστικότητα. Η πιο Ï€Ï�όσφατη τάση της βιοϊατÏ�ικής ονομάζεται συστημική βιολογία και δίνει έμφαση στις δυναμικές αλληλεπιδÏ�άσεις μεταξÏ� των οÏ�γανισμών, των μεÏ�ών που τα αποτελοÏ�ν, και του πεÏ�ιβάλλοντος – και στις λειτουÏ�γικές δομές που αναδÏ�ονται από αυτές τις συσχετίσεις. Η ομοιοπαθητική, ως «θεÏ�απευτική της αλληλεπίδÏ�ασης, της ολιστικότητας και της ισοÏ�Ï�οπίας» και όχι της μονόδÏ�ομης, ανισόÏ�Ï�οπης επιβολής εξωγενών βιοχημικών «διαταγμάτων» πάνω στο σώμα, ξαναδίνει στον άνθÏ�ωπο-ασθενή την αξιοπÏ�έπειά του. Ως ολιστική θεÏ�απευτική Ï€Ï�οσέγγιση αποτελεί εξαιÏ�ετικό πεδίο για έÏ�ευνα που θα διέπεται από τους Ï€Ï�οβληματισμοÏ�Ï‚ και τη μεθοδολογία της συστημικής επιστήμης. Τα ευεÏ�γετικά αποτελέσματα που αιώνες Ï„ÏŽÏ�α παÏ�ατηÏ�οÏ�νται από τους ομοιοπαθητικοÏ�Ï‚ γιατÏ�οÏ�Ï‚ και τους ασθενείς τους, θα μποÏ�έσουν να οÏ�γανωθοÏ�ν, να χαÏ�τογÏ�αφηθοÏ�ν, και να αποτελέσουν έναυσμα για επιστημονικές υποθέσεις και για θεωÏ�ητική αλλά και βασική έÏ�ευνα που πολÏ� πιθανόν να επιφέÏ�ει και σημαντικά “παÏ�άπλευÏ�α ωφέλη”: για παÏ�άδειγμα, την ανακάλυψη άγνωστων μηχανισμών ελέγχου και επικοινωνίας στους ζωντανοÏ�Ï‚ οÏ�γανισμοÏ�Ï‚. Ο κÏ�βος για την επιστημονική εδÏ�αίωση της ομοιοπαθητικής έχει Ï�ιφθεί, και το ταξίδι αναμένεται συναÏ�παστικό.

3. Λευτέ�ης Ταπάκης (1 comments) April 8th, 2008 at 11:27 am

   Αξίζουν συγχα�ητή�ια στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου για την π�ωτοπο�ιακή π�άξη του να εισάγει στο π�όγ�αμμα του την Κλασσική Ομοιοπαθητική.
   Η θεσμοθέτηση της Ομοιοπαθητικής και η π�οστασία της κοινωνίας από αυτόκλητους ομοιοπαθητικο�ς αποτελεί σήμε�α επιτακτική ανάγκη.
   Η εισαγωγή της Ομοιοπαθητικής σε ένα τμήμα που ασχολείται με τη Συστημική Θεω�ία δεν είναι τυχαία. Γιατί το ανθ�ώπινο ον δεν είναι μια μηχανή στην οποία π�έπει να β�ο�με ποιό εξά�τημα χάλασε για να το αλλάξουμε.
   Πε�ιμένουμε το πα�άδειγμα του Πανεπιστημίου Αιγαίου να ακολουθήσουν και άλλα πανεπιστημιακά ιδ��ματα της χώ�ας μας.

4. �ικόλαος �.Τσιβο�λης (1 comments) April 8th, 2008 at 1:25 pm

   Αξιότιμες Κυ�ίες και Κ��ιοι που με τιμάτε με την ανάγνωσή σας.

   Σχετικά με το θέμα τής επιστημονικής και πολιτειακής εδÏ�αίωσης τής Ομοιοπαθητικής στη χώÏ�α μας η συμπεÏ�ασματική κατακλείδα είναι ότι και σε αυτόν το τομέα δυστυχώς “Η Ελλάδα με πληγώνει”. Και τοÏ�το παÏ�ότι διεθνώς βÏ�ισκόμαστε (απ’ όσο διεθνώς καθομολογείται) στην κοÏ�υφή τής σχετικής επιστημονικής γνώσης. ΚοÏ�υφή στη γνώση και ουÏ�αγοί στην πολιτειακή καταξίωξη ως δομικός θεσμικός και νοσοκομειακός λίθος.

   Αν την Ομοιοπαθητική την είχε επινοήσει ο άσημος κ. Τσιβο�λης τότε αλοίμονο η άποψή του θα ήταν πάντοτε σφαλε�ή.

   Επινοήθηκε όμως από τον ογκόλιθο τής Δυτικής ΙατÏ�ικοθεÏ�απευτικής σκέψης ΙπποκÏ�άτη Ï€Ï�ιν από 2.500 χÏ�όνια με το αειθαλές “Τα όμοια τοίς Ομοίοις εισιν Ιάματα” και το “Διά τα Ομοια Î�οÏ�σος γίγνεται και δια Όμοια Ï€Ï�οσφεÏ�όμενα εκ Î�οσοÏ�ντων υγειαίνονται”.

   Επινοήθηκε απο τον Σοφό ΣωκÏ�άτη (όχι φιλόσοφο αλλά Σοφό) όταν στην Ï€Ï�ος ΧαÏ�μίδην επιστολή του δήλωνε σαφέστατα : “Άκου ΧαÏ�μίδη. Όπως είναι αδÏ�νατο να θεÏ�απεÏ�σεις τους οφθαλμοÏ�Ï‚ εκτός κεφαλής, όπως είναι αδÏ�νατο να θεÏ�απεÏ�σεις την κεφαλαλγία εκτός τοÏ� υπολοίπου σώματος, το ίδιο αδÏ�νατο είναι να θεÏ�απεÏ�σεις και την πάσαν φυσική και άλλη νόσο αν δεν λάβεις Ï…Ï€’ όψιν σου το φυσικό σώμα, κυÏ�ίως όμως το συναίσθημα και τον ψυχισμό τοÏ� πάσχοντος. Αυτό είναι ÏŽ ΧαÏ�μίδη το μεγάλο μειονέκτημα των Ελλήνων ιατÏ�ών (που δεν λαμβάνουν Ï…Ï€’ όψιν τους τον ψυχισμό), πλήν των ΘÏ�ακών ιατÏ�ών… κ.Ï„.λ., κ.Ï„.λ. Φαίνεται ότι οι αÏ�χαίοι ΘÏ�άκες ιατÏ�οί εξασκοÏ�σαν κάποιο είδος αδÏ�ής Ομοιοπαθητικής, όπως επίσης αυτή αδÏ�ά διδασκόταν επίσης στα ελληνικά Πανεπιστήμια τής Ï€Ï�όσφατης εποχής τοÏ� Πόντου.

   Η ΟμοιοθεÏ�απευτική Ευλογήθηκε από το ίδιο το Ευαγγέλιο. Î�α Ï�ίξουμε μιά ματιά ? Καινή Διαθήκη - Α’ Ï€Ï�ος ΚοÏ�ινθίους Επιστολή - Απόστολος ο των Εθνών ΠαÏ�λος - κεφ. θ, 20-21-22 :

   “20. Και εγενόμην τοίς Ιουδαίοις ως Ιουδαίος, ίνα Ιουδαίους κεÏ�δήσω, τοίς υπό νόμον ως υπό νόμον, ινα τους υπό νόμον κεÏ�δήσω.
   21. Τοίς ανόμοις ως άνομος μη ών άνομος θεώ, αλλ’ έννομος ΧÏ�ιστώ, ίνα κεÏ�δήσω ανόμους.
   22. Εγενόμην τοίς ασθενέσιν ως ασθενής, ίνα τους ασθενείς κεÏ�δήσω. Τοίς πάσι γέγονα τα πάντα, ίνα πάντως τινάς σώσω”.

   Διε�ωτώμαι : Αν οι πα�απάνω ευαγγελικές �ήσεις δεν είναι Αμεσότατη ν�ξη πε�ί Ομοιοθε�απευτικής αγωγής των νοσημάτων τότε τι άλλο μπο�ει να σημαίνει ? Το ε�ωτώ σε όλους που με τιμο�ν με την ανάγνωσή τους, λόγος για τον οποίον και πα�έθεσα τον α�ιθμό τηλεφωνικής μου επικοινωνίας μου στο ονοματεπώνυμό μου.

   Τι λέγει ο Άγιος Î�ικόδημος ο ΑγιοÏ�είτης ο εκ Î�άξου στο “Πηδάλιον” ? Δηλώνει τα εξής : “ΔÏ�ο Ï„Ï�όπους μετέÏ�χονται οι άÏ�ιστοι μεταξÏ� των ΙατÏ�ών εις την θεÏ�απείαν των νοσημάτων. Ιόμενοι (γιατÏ�εÏ�οντας) τα όμοια δια των ομοίων και τα ενάντια διά των εναντίων.

   Όσο για τους τόμους τής “Φιλοκαλίας των Î�ηπτικών ΠατέÏ�ων”, το “ΓεÏ�οντικόν” και τα “ΠατεÏ�ικά Κείμενα” ? Î’Ï�ίθουν πεÏ�ί αμέσων νÏ�ξεων ΟμοιοθεÏ�απευτικής αγωγής των ψυχικών νοσημάτων.

   Ο λόγος για τον οποίο αναφέ�ομαι στα ιε�ά κείμενα ?
   - Διττός.
   Π�ώτον διότι απαίτησα από τον εαυτό μου : η θε�απευτική Μέθοδος που επέλεξα να φέ�ει Θεόσταλτη τη σφ�αγίδα των Ιαμάτων που μετέ�χομαι για τη Ίαση των �οσημάτων, αλλά και είδει π�οστατευτικής πε�ιτοιχίσεως και π�οασπίσεως τής Ομοιοπαθητικής από τους μίσθα�νους πα�αλη�ο�ντες και πιπιλίζοντες την εμετική κα�αμέλλα πε�ί αι�ετικής και ετε�οδόξου δήθεν αποκλίσεως τής Ομοιοπαθητικής Θε�απευτικής Επιστήμης.

   Η Ομοιοπαθητική συνιστά Επιστημονική Θε�απευτική Μεθοδολογία αμιγώς Ελληνικής εμπνε�σεως που εφα�μόζεται σε ΟΛΕΣ τις ειδικότητες χω�ίς να αναι�εί ΟΥΜΕΜΙΑ από αυτές. Ως Επιστημονική Θε�απευτική Μεθοδολογία επιδιώκουμε να θεσπισθεί στις Ιατ�ικές Πανεπιστημιακές Σχολές και ως τέτοια να εξασκείται στα Δημόσια �οσοκομεία τής χώ�ας μας.

   Î�α θέσουμε στο μικÏ�οσκόπιο Ï„ÏŽÏ�α το Όνομά μας και την ενόχληση που πεÏ�ιποιεί σε οÏ�ισμένους κÏ�κλους ? Î�α ποÏ�με και κάτι για την “κλασσική” ΙατÏ�ική ? Θα το Ï€Ï�άξω. Είναι καθήκον μου.

   Η Ιατ�ική λοιπόν είναι μία !! Οι θα�απευτικές τέχνες είναι πολλές. Η Ιατ�ική ως επιστήμη αποτελείται από τα μαθήματα τής Ιστολογίας, Ανατομικής, Φυσιολογίας, Παθ. Ανατομικής, Ανοσολογίας, Μικ�οβιολογίας, κ.τ.λ., κ.τ.λ. ΠΛΗ� τής ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗΣ.

   Είτε συνταγογÏ�αφήσεις αντιβίωση, ή κοÏ�τιζόνη, ή Sulphur, είτε εξασκείς βελονισμό, είτε βεντοÏ�ζες, τότε δÏ�άς σε δομές που πεÏ�ιγÏ�άφονται από τα παÏ�απάνω μαθήματα,και επηÏ�εάζεις λειτουÏ�γίες όπως πεÏ�ιγÏ�άφονται στο μάθημα τής Φυσιολογίας και Ï€Ï�οσπαθείς να επαναφέÏ�εις στο “φυσιολογικόν” λειτουÏ�γίες και δομές που παÏ�έκλιναν τής κανονικότητας.

   Όλες, αλλά ανεξαι�έτως ΟΛΕΣ οι ιατ�ικές π�άξεις, εμφά�μακες, χει�ου�γικές, πα�εμβατικές και αντινοθε�απευτικές ένα και μοναδικό σκοπό π�οσπαθο�ν να πετ�χουν. Την Ομοιόσταση.

   Μέχ�ι τώ�α μονάχα δ�ο εμφά�μακες Θε�απευτικές Τέχνες υφίστανται. Η συμβατική (που αυτα�εσκόμενη αυτοαποκαλείται κλασσική) και η Ομοιοπαθητική θε�απευτική ή Ομοιοθε�απευτική. Η Θε�απευτική είναι Τέχνη. �αί ! Η οποία εφα�μόζεται άλλοτε λιγότε�ο ή πε�ισσότε�ο επιτυχημένα από τον εκάστοτε Ιατ�ό με βάση την επιστημονική του κατά�τιση και την ικανότητα που φέ�ει να ανασυνδυάζει και να συσχετίζει, να συγκ�ίνει καταστάσεις, φά�μακα και δεδομένα.

   Η Κλασσική Ιατ�ική θεμελιώνεται απόλυτα από όλα τα γνωστικά πανεπιστημιακά αντικείμενα πλην το� γνωστικο� αντικειμένου τής Θα�απευτικής.

   Κλασσική Θε�απευτική ΔΕ� υπά�χει. Το απόλυτα κλασσικό θε�απευτικό σχήμα είναι μόνο εκείνο το μεταφυσικό, θαυματου�γικό όπως το γνω�ίζουμε από τις Γ�αφές.

   Αν όμως θελήσουμε να θεω�ήσουμε ένα εμφά�μακο φα�μακευτικό σ�στημα ως κλασσικό, ας το εξετάσουμε ευχα�ίστως.

   Τι σημαίνει ο ÏŒÏ�ος “κλασσικό¨” από την αÏ�χαιότητα μέχÏ�ι τη συγγÏ�αφή των σÏ�γχÏ�ονων λεξικών ?

   Κλασσικό = Το διαχ�ονικά αναλοίωτο και ισχ�ον.

   Είναι ποτέ δυνατόν τα φά�μακα εκείνα που διαφημίζονται την Δευτέ�α, που συνταγογ�αφο�νται την Τ�ίτη και αποσ��ονται την Τετά�τη λόγω πα�ενε�γειών, θανάτων Τε�ατογένεσης και επαγωγής και κα�κίνου ακόμη να θεω�ο�νται κλασσικά και μάλιστα να βαφτίζεται ένα τέτοιο σαθ�ό οικοδόμημα ως Κλασσικό ?

   Υπό το π�ίσμα τής κλασσικότητας και ως κλασσική θε�απευτική υπό αυτο�ς τους ό�ους ΜΟ�Ο� η Ομοιοθε�απευτική δ�ναται να θεω�ηθεί. Η οποία όχι απλώς στε�είται παντελώς οιασδήποτε πα�ενέ�γειας αλλά αναζωογονεί τον ο�γανισμό ολόκλη�ο εκ βάθ�ων συμπα�ασ��οντας στην ατ�από τής ιάσεως και λησμονημένες από τον ίδιο τον ασθενή παλαιότε�ες νοσολογικές του οντότητες.

   - Οφείλει τελικά έστω και καθυστε�ημένα η Πολιτεία να δικαιώσει αποκαθιστώντας την ίδια μας τη Σοφία, τη σ�γχ�ονη Πίστη μας !

   - Οφείλουμε να τιμήσουμε και να μην �ίξουμε στο καλάθι των αχ�ήστων την Ιστο�ία μας όπως μάς π�οτείνουν οι βό�ειοι γείτονές μας και οι ανιστό�ητοι μεγαλοπ�οστάτες τους και οικουμενικοί, αγεωγ�άφητοι πλιατσικολόγοι ως εάν έχουμε γεννηθεί για να καταναλώνουμε τα δηλητή�ιά τους και να λιαζόμαστε σαν σα��ες.

   - Μας χÏ�ωστά η Πολιτεία και οι μÏ�ωπες κ.κ. αλαζόνες καθηγητές τής ΙατÏ�ικής να πεÏ�ιφÏ�ουÏ�ηθεί και θεσμικά και επαγγελματικά η ίδια τους και δική μας η εÏ�γασία από τα ποσοτικά αυξανόμενα κÏ�ματα των μετασυνταξιοÏ�χων που διατελοÏ�ν σε αναζήτηση τής πεÏ�ιπέτειας και οι οποίοι θεωÏ�οÏ�ν ότι η έλλειψη θεσμικής κατοχÏ�Ï�ωσης τής Ομοιοπαθητικής τους δίνει το δικαίωμα να συνταγογÏ�αφοÏ�ν αντάÏ�τικα ως “Ομοιοπαθητικοί από την πίσω πόÏ�τα”, πεÏ�νώντας από “σχολές φακίÏ�ηδων, απατεώνων, αγυÏ�τών, διαταÏ�αγμένων, τσαÏ�λατάνων” και τοÏ� σχετικοÏ� συναφοÏ�Ï‚ κÏ�Ï�ους !

   - Η Ομοιοπαθητική είναι Επιστήμη. Ο συνταγογ�αφέας οφείλει να είναι ΜΟ�Ο� γιατ�ός και όχι ο συνταξιο�χος και ο πας τις ουτιδανός που ζο�σε μιά ζωή ολόκλη�η με το απωθημένο τής ανεκπλή�ωτης επιθυμίας το� επαγγελματία με την άσπ�η μπλο�ζα !

   - Οφείλουν να π�ολάβουν οι κ.κ. Καθηγητές τις εξελίξεις και να συναινέσουν στη συμβίωση των δ�ο θε�απευτικών συστημάτων. Δεν απειλείται κανείς από την Ομοιοπαθητική !

   - Ωφελημένοι θα αποδειχθο�ν οι ασθενείς και η Πολιτεία που θα εξοικονομήσει τουλάχιστον 85% πε�ισσότε�ους πό�ους από την ασ�γκ�ιτα οικονομικότε�η συνταγογ�αφία μας.

   - Αν δεν πεισθο�ν οι μέχ�ι τώ�α αμετάπειστοι κκ. Καθηγητές καλό θάναι για την ίδια την Πολιτεία να το φ�οντίσει εκείνη.

   - Άλλοτε πάλι αν ο κόπος είναι μάταιος και οÏ�ισμένες νοοτÏ�οπίες δεν πείθονται τότε αυτές οι νοοτÏ�οπίες ……. όταν ο κόμπος φτάνει στο χτένι.. τότε ανατÏ�έπονται.

   - Ω, ναι. ανατ�έπονται !! Η ανατ�οπή συνιστά καθαγιασμένη π�άξη Μακεδονικής σφ�αγίδας όπως κ�αυγαλέα το επιτάσσουν οι ημέ�ες που ζο�με. Όταν ο Γό�διος κόμπος έφτασε στο χτένι το� αιώνιου ινδάλματός μου τότε τι έκανε ο Αλέξανδ�ος ? Ε, ναι.. Μπο�εί να πονά λίγο αλλά μετά την εποχή Του ποτέ τα π�άγματα δεν ήταν ίδια.

   - Και καθότι τα Ιάματά μας φέ�ουν καθο�ιστική την ιδιότητα τής ανάδευσης στον εγκέφαλο και τής ενδοπλ�σης των α�τη�ιοσκλη�υμένων αγγείων, λίγη ανατ�οπή, λίγο κολ�μπι χω�ίς σωσίβιο θα ήταν το καταλληλότε�ο για όλους μας.

   - Ανατ�έποντας και αναδε�οντας τα λιμνάζοντα �δατα τής μιζέ�ιας μας δεν μάς έ�ιξε κάποιος με το ζό�ι στην τότε Ε.Ο.Κ. και τώ�α Ε.Ε. Είχε άδικο ? Αλλά αν είχε άδικο τότε γιατί τον ονομάσαμε Εθνά�χη ?

   - �αι ! Ανατ�οπή τής μιζέ�ιας τής κακομοι�ιάς και τής αθλιότητας.

   Ευχα�ιστώ για την π�οσοχή σας

   �ικόλαος �. Τσιβο�λης
   Ιατ�ός - Ομοιοπαθητικός
   -

5. Praetorian (256 comments) April 8th, 2008 at 2:21 pm

   Πα�άκληση:
   Ο χώ�ος των σχολίων σε κάθε ά�θ�ο, είναι χώ�ος συζήτησης και ανταλλαγής απόψεων (συναφών με το θέμα του ά�θ�ου), αλλά όχι χώ�ος π�οσωπικής διαφήμισης. Τα σχόλια μπο�ο�ν να είναι επώνυμα και να πα�απέμπουν σε κάποια π�οσωπική ιστοσελίδα (μέσω της φό�μας υποβολής των σχολίων) αλλά δεν επιτ�έπεται να δίδετε τηλέφωνα επικοινωνίας στο κείμενο των σχολίων. Για το λόγο αυτό , τα τηλέφωνα από το τελευταίο σχόλιο αφαι�έθηκαν. Ευχα�ιστώ για την κατανόηση.

6. Αθανάσιος Παμπ�ιζολέας (5 comments) April 8th, 2008 at 8:29 pm

   ΉÏ�εμα παπατζήδες γιατί κÏ�ατιέμε…

   “…Μια ανασκόπηση των ανασκοπήσεων των ομοιοπαθητικών μελετών έχει γίνει από τον Terence Hines (2003:360-362). Έκανε ανασκόπηση των Taylor et al. (2000), Wagner (1997), Sampson και London (1995), Kleijen , Knipschild , ter Riet (1991), και Hill και Doyon (1990). Πάνω από 100 μελέτες απέτυχαν να καταλήξουν σε οποιοδήποτε οÏ�ιστικό θετικό αποτέλεσμα γÏ�Ï�ω από τα ομοιοπαθητικά φάÏ�μακα. Ο Ramey (2000) σημειώνει ότι:

   Η ομοιοπαθητική έχει υπάÏ�ξει το αντικείμενο τουλάχιστον 12 επιστημονικών ανασκοπήσεων, πεÏ�ιλαμβανομένων μετα-αναλυτικών μελετών, δημοσιευμένων από τα μέσα της δεκαετίας του 80…. Και τα ευÏ�ήματα είναι αξιοθαÏ�μαστα συνεπή: ….οι ομοιοπαθητικές θεÏ�απείες δεν είναι αποτελεσματικές.”

7. Λητώ Κυ�ίτση (3 comments) April 9th, 2008 at 1:03 pm

   ΠαÏ�αβλέποντας το Ï�φος του συνομιλητή μας, εστιάζω στην παÏ�άγÏ�αφο που μας παÏ�αθέτει. ΠÏ�όκειται για αντιγÏ�αφή από το Skepdic (το “λεξικό του σκεπτικιστή”) και παÏ�απέμπει σε άÏ�θÏ�ο (2000) του κτηνίατÏ�ου David Ramey. Ο Ramey, όπως και άλλοι (με Ï€Ï�ώτο τον Richard Dawkins), έχουν αναλάβει να “σώσουν” την ανθÏ�ωπότητα από την εναλλακτική ιατÏ�ική και γενικά από οτιδήποτε αντιμετωπίζει τον άνθÏ�ωπο ως κάτι πολυπλοκότεÏ�ο από ένα στεγνό “1+1=2″ (ένας γνωστός μου αναÏ�ωτιέται για τον Dawkins “πώς να πάÏ�εις στα σοβαÏ�ά ανθÏ�ώπους που δηλώνουν ότι Ï€Ï�έπει να καταÏ�γήσουμε τα παÏ�αμÏ�θια γιατί είναι φυτώÏ�ια ανοÏ�θολογισμοÏ�;”). Όμως η αλήθεια των ασθενών που χÏ�ησιμοποιοÏ�ν εναλλακτικές θαÏ�επαυτικές και δη την ομοιοπαθητική, είναι πως έτσι σώθηκαν από τα αδιέξοδα στο οποία τους είχε φέÏ�ει η “αποδεκτή” ιατÏ�ική… Σε αυτοÏ�Ï‚ τους ανθÏ�ώπους η επιστήμη οφείλει πεÏ�ισσότεÏ�η Ï€Ï�οσοχή και πεÏ�ισσότεÏ�η έÏ�ευνα.

   ΠιστεÏ�ουμε πως η έÏ�ευνα στην ομοιοπαθητική δεν έχει σε καμία πεÏ�ίπτωση εξαντληθεί, όχι (μόνο) επειδή δεν υπάÏ�χουν αÏ�ιθμητικά αÏ�κετές μελέτες αλλά κυÏ�ίως επειδή πολλές από τις υπάÏ�χουσες μελέτες είναι εξαÏ�χής λάθος σχεδιασμένες. ΧÏ�ειάζεται μεθοδολογία που να συμβαδίζει με την ολιστική φÏ�ση της ομοιοπαθητικής. Η συστημική Ï€Ï�οσέγγιση θα στηÏ�ίξει την ομοιοπαθητική έÏ�ευνα γιατί θα επιτÏ�έψει το σχεδιασμό πειÏ�αμάτων βασισμένων στην ίδια την ομοιοπαθητική θεωÏ�ία και όχι στην θεωÏ�ία της “κλασσικής” ιατÏ�ικής που βλέπει (και άÏ�α μετÏ�άει) την υγεία με διαφοÏ�ετικά κÏ�ιτήÏ�ια. Η είσοδος της ομοιοπαθητικής στο πανεπιστήμιο αυτά ακÏ�ιβώς τα κενά έÏ�χεται να καλÏ�ψει.

   Αναμένουμε πάντως πως ακόμα και με κλασσικά ε�γαλεία έ�ευνας η αποτελεσματικότητα της ομοιοπαθητικής ως θε�απευτικής μεθόδου θα είναι ευδιάκ�ιτη. Όντως, ο Peter Fisher, διευθυντής του Royal London Homeopathic Hospital, γ�άφει π�όσφατα (2007) ως απάντηση στο σχόλιο του Goldacre στο πε�ιοδικό Lancet, με το οποίο ο δε�τε�ος κατακε�α�νωνε την ομοιοπαθητική ως αναποτελεσματική:

   «The opening statement of Ben Goldacre’s Comment on homoeopathy (Nov 17, p 1672) is false. He states that “Five large meta-analyses of homoeopathy trials have been done. All have had the same result: after excluding methodologically inadequate trials and accounting for publication bias, homoeopathy produced no statistically significant benefit over placebo.â€�

   In fact only one of the large meta-analyses of clinical trials of homoeopathy included correction for both publication bias and trial quality, and it showed that the effects of homoeopathy remained significantly greater than placebo when these, and other, corrections were applied singly or in combination. Remarkably, Goldacre fails even to cite this meta-analysis, although it was published in The Lancet.

   Goldacre’s statement is, without question, false. It would not have survived peer-review had this been a scientific paper. This is not a matter of scientific debate, it is plain inaccurate reporting».

   Με απλά λόγια: η μοναδική από τις 5 μετα-αναλ�σεις ομοιοπαθητικών μελετών που πλη�οί τα επιστημονικά κ�ιτή�ια, έδειξε πως η δ�άση της ομοιοπαθητικής ήταν σημαντικά μεγαλ�τε�η από αυτή του πλασέμπο. [Π�όκειται για τη γνωστή μετα-ανάλυση των Linde et.al. (1997) στο Lancet].

   Η απάντηση του Goldacre στα παÏ�απάνω; Απλά δηλώνει “ευγνώμων που του δόθηκε η ευκαιÏ�ία να διοÏ�θώσει δυό μικÏ�ά λάθη του” και πως “μία από τις πηγές του ήταν ανακÏ�ιβής”, σχολιάζει αόÏ�ιστα κάποιες μελέτες που δικαίωναν την ομοιοπαθητική ως “πιθανόν αδÏ�ναμες” (”perhaps weak”) και σÏ�ντομα επαναλαμβάνει τη γνωστή θέση… πως η ομοιοπαθητική δÏ�α ως πλασέμπο.

   …

8. Αθανάσιος Παμπ�ιζολέας (5 comments) April 9th, 2008 at 2:01 pm

   Kατ’αÏ�χήν να ζητήσω συγνώμη αν παÏ�εξηγήθηκε το “Ï�φος” μου αλλά είναι ανάλογο με το “ΜάÏ�Ï„Ï…Ï�ες του Ιεχωβά” Ï�φος που ακολουθοÏ�ν οÏ�ισμένες επαγγελματικές ομάδες…

   Στο θέμα Ï„ÏŽÏ�α…

   Ένα καλό της ομοιοπαθητικής είναι η εξατομικευμένη αντιμετώπιση του ασθενο�ς.
   Είναι σημαντικό Ï€Ï�άγμα ο γιατÏ�ός σου να ενδιαφέÏ�ετε για αυτά που σε απασχολοÏ�ν και σε στεναχωÏ�οÏ�ν.Κάποιοι μάλιστα από τους “ασθενείς” έχουν ανάγκη μόνο αυτό!…
   Στην ουσία οι καλοί γιατÏ�οί (συμβατικοί και μη) εδώ και χιλιάδες χÏ�όνια εφαÏ�μόζουν αυτήν ακÏ�ιβώς την αντιμετώπιση και σε αυτό το σημείο να συμφωνήσω πως και οι “κλασικοί” γιατÏ�οί Ï€Ï�έπει να γίνουν λίγο πιο άνθÏ�ωποι.

   Χά�η στην ολιστική αντιμετώπιση, η ομοιοπαθητική έχει συσσω�ε�σει έναν α�κετά εντυπωσιακό όγκο γνώσης.Για πα�άδειγμα ένας ομοιοπαθητικός, αντιμέτωπος με κάποιο αλλε�γικό σ�μπτωμα, μπο�εί να δώσει απλές διατ�οφικές συμβουλές που θα το εξαλείψουν.Αυτό ισχ�ει για οποιοδήποτε σ�στημα ιατ�ικής: κανένα δεν είναι 100% άχ�ηστο και στην π�αγματικότητα τα πε�ισσότε�α κάνουν καλά κάμποσα π�αγματάκια.Τα λαϊκά γιατ�οσόφια με βάση τα βότανα για πα�άδειγμα έχουν α�κετά εντυπωσιακό ποσοστό εγκυ�ότητας.Αν έχεις αφιε�ωθεί με ειλικ�ινή διάθεση στη θε�απεία των ανθ�ώπων, τελικά έχεις και ειλικ�ινή διάθεση να πα�ατη�ήσεις και να μάθεις από τα λάθη σου με αποτέλεσμα τη συσσώ�ευση γνώσης.

   Στο κάτω-κάτω και ο Hahnemann δεν ήταν κάνας βλάκας!…
   Είναι Ï€.χ. ο ίδιος που εισήγαγε την καÏ�αντίνα σαν εÏ�γαλείο αποτÏ�οπής επιδημιών στην ΠÏ�ωσσία.ΟÏ�τε η κλασική ιατÏ�ική του καιÏ�οÏ� του ήταν κάτι το Ï„Ï�ομεÏ�ά επιστημονικό…δεισιδαίμονες σφάχτες ήτανε οι πεÏ�ισσότεÏ�οι. Αν η κλασική ιατÏ�ική, ξεκινώντας από αυτό το επίπεδο, έχει φτάσει σε 200 χÏ�όνια να συζητά τη δημιουÏ�γία τεχνητών οÏ�γάνων από βλαστοκÏ�τταÏ�α, καθόλου πεÏ�ίεÏ�γο που και η ομοιοπαθητική έχει πετÏ�χει κι αυτή κάτι, παÏ�ά τις Ï€Ï�οβληματικές θεμελιώδεις παÏ�αδοχές της.

   Στην ουσία κιόλας υπάÏ�χουν 2 “σχολές” ομοιoπαθητικής.
   ΥπάÏ�χουν οι “επιστημονικοί”, που γενικά θεωÏ�οÏ�ν πως η ομοιοπαθητική θα έπÏ�επε να είναι συμβατή με την κλασική ιατÏ�ική (ουσιαστικά ένας υποκλάδος) με κÏ�Ï�ιους εκφÏ�αστές τους Robert Dangeon και Richard Hughes.ΥπάÏ�χουν από την άλλη οι “μεταφυσικοί”, που στηÏ�ίζονται κυÏ�ίως στην σχεδόν θÏ�ησκευτική ανάγνωση των Βιβλίων του Μεγάλου Δασκάλου, με έτεÏ�ο (ή, για πολλοÏ�Ï‚, σημαντικότεÏ�ο) Μεγάλο Δάσκαλο τον James Tyler Kent. ΧαÏ�ακτηÏ�ιστικό γνώÏ�ισμα της δεÏ�τεÏ�ης είναι η εχθÏ�ότητα των οπαδών της (όχι αναγκαστικά των επαγγελματιών της, εν μέÏ�ει και λόγω του Ï€Ï�αγματισμοÏ� που υπαγοÏ�εÏ�ουν οι ευθÏ�νες τους) Ï€Ï�ος την κλασική ιατÏ�ική, Ï€Ï�άγμα λογικό αν λάβουμε υπόψη μας το χαÏ�ακτήÏ�α της σαν σχεδόν πλήÏ�ες σÏ�στημα πεποιθήσεων.

   ΣήμεÏ�α οι δυο σχολές αντιπÏ�οσωπεÏ�ονται από την “πολÏ�πλοκη ομοιοπαθητική” (που εξασκείται κυÏ�ίως στη ΓεÏ�μανία), ένα παÏ�ακλάδι ουσιαστικά της “φυτοθεÏ�απείας/βοτανοθεÏ�απείας και την “κλασική ομοιοπαθητική”…που βασικά είναι η Ομοιοπαθητική στην οποία έχετε 99% πιθανότητες να πέσετε.

   …και θα συνεχίσουμε αÏ�γότεÏ�α την “πεÏ�ιπλάνηση” μας στα μονοπάτια της ομοιοπαθητικής….

   Zητώ συγνώμη για τα “σεντόνια” από τον administrator αλλά…κακοÏ�Ï�γα κενωνία…

9. �ικόλαος �.Τσιβο�λης. (1 comments) April 9th, 2008 at 2:03 pm

   Στον κÏ�Ï�ιο που κÏ�ατιέται … συνιστοÏ�με να συγκÏ�ατήσει την άγνοιά του, την ενστικτώδη του νοημοσÏ�νη και ας ανοίξει τα βιβλία που έγÏ�αψαν εκείνοι τους οποίους επικαλείται. Ας ανοίξει το Oxford Book of Clinical Specialties (fourth edition) σελ. 456 και ας δει ο ίδιος την άποψη τής Μέκκας τής “κλασσικής” ΙατÏ�ικής.

   Λυπο�μαστε που θα φ�γει με τα αυτιά κ�εμασμένα π�ος τα κάτω.

   Κατά τα άλλα ας γνω�ίζει ότι : Όταν κάποιος επιμένει άδικα και αναπόδεικτα για κάτι (π.χ. ότι οι Μασώνοι θα χαντακώσουν την Ελλάδα), αυτό καλείται εμμονή. Όταν την ίδια ουτοπία την πιστε�ουν υστε�ικά πολλοί, αυτό το λεμε ομαδική πα�άκ�ουση.

   �α είναι ά�εγε παγκόσμια και ομαδική πα�άκ�ουση κάμποσων εκατοντάδων εκατομυ�ίων ανθ�ώπων τής υδ�ογείου το ότι θε�απε�θηκαν με την Ομοιοπαθητική ?

   �α έχουν υποστεί πα�άκ�ουση μαζί με αυτο�ς επίσης και τα πε�ίπου 1.7 εκατ. των Ελλήνων που έχουν δικιμάσει επιτυχώς την Ομοιοθε�απευτική επάνω τους ?

   Σε πε�ίπτωση που η πα�άκ�ουση το� ενός φτάσει στο σημείο να δεχθεί την εκδοχή ότι η Ομοιοθε�απευτική δ�ά ως Placebo τότε εγώ απαντώ :

   “Εντάξει. Αν οι [κλασικοί] γιατÏ�οί - ξεφτέÏ�ια αδυνατοÏ�ν να γιάνουν τους ασθενείς τους τότε ας δίνουν και εκείνοι placebo. Στην αντίθετη πεÏ�ίπτωση τα δικά μας placebo είναι ΚΑΙ ισχυÏ�ότεÏ�α ΚΑΙ ικανότεÏ�α από τα δικά τους. Ας τους στέλνουν λοιπόν σε εμάς να τους θεÏ�απεÏ�ουμε. Αλλά οÏ�τως ή άλλως σε μάς καταλήγουν αφοÏ� δοκιμάσουν στο πετσί τους την ΟδÏ�σσεια που υφίσταταται το τομάÏ�ι τους από τα δηλητήÏ�ια που δÏ�οÏ�ν στον οÏ�γανισμό σαν τον λίβα που καίει τα σπαÏ�τά. Αλλοιώς θα τους εγκατέλειπαν για να έÏ�θουν σε εμάς”.

   Αν δεν ήταν έτσι τότε για ποιον άλλο λόγο θα αυξανόταν μέ�α με τη μέ�α η πελατεία μας ?

   Γι’ αυτόν το λόγο συγγÏ�ατηθείτε συμπαθή, ευέξαπτε και Sulphur-ικέ αιμώδη κÏ�Ï�ιε. ΣυνιστοÏ�με να βουτάτε Ï€Ï�ώτα τη γλώσσα σας στο μυαλό Ï€Ï�ιν μιλήσετε (Αν βεβαίως υπάÏ�χει διαθέσιμο το δεÏ�τεÏ�ο).

   Με πολλη συμπόνοια

   �ικόλαος �. Τσιβο�λης

10. Αθανάσιος Παμπ�ιζολέας (5 comments) April 9th, 2008 at 2:11 pm

    Πάμε λίγο παÏ�ακάτω λοιπόν…

    Εστιάζοντας λοιπόν στην Κλασική Ομοιοπαθητική, π�έπει να σταθο�με σε δ�ο θεμελιώδεις πα�αδοχές της:

    1. Ο �όμος των Ομοίων.
    2. Ο Î�όμος των ΑπειÏ�οελάχιστων ή “αÏ�χή της ελάχιστης δόσης”.

    Το Ï€Ï�ώτο μας λέει ότι το όμοιο θεÏ�απεÏ�ει το όμοιο. Π.χ. η φαγοÏ�Ï�α θεÏ�απεÏ�εται με τσουκνίδα, γιατί η τσουκνίδα Ï€Ï�οκαλεί φαγοÏ�Ï�α. Θα ασχοληθοÏ�με με αυτόν τον “Î�όμο” αÏ�γότεÏ�α.

    Ο 2ος νόμος είναι ο ακÏ�ιβής μηχανισμός μέσα από τον οποίο λειτουÏ�γεί ο 1ος. Δηλαδή,εντάξει,”το όμοιο θεÏ�απεÏ�ει το όμοιο” επί της αÏ�χής,στην Ï€Ï�άξη όμως είναι λίγο πιο πολÏ�πλοκα τα Ï€Ï�άγματα από το να δώσεις απλά τσουκνίδα σε κάποιον που έχει φαγοÏ�Ï�α. Είναι ηλίου φαεινότεÏ�ον ότι αν κάποιος έχει φαγοÏ�Ï�α και πας και τον Ï„Ï�ίψεις με τσουκνίδα,μάλλον δε θα τον πολυβοηθήσεις.Επίσης αν απλά βÏ�άσεις τσουκνίδες και του δώσεις να πιει,το πιο πιθανό είναι ότι δε θα γίνει τίποτα.

    Ο �όμος των Απει�οελάχιστων λέει ότι οι θε�απευτικές-βάσει του 1ου �όμου-ιδιότητες μιας ουσίας ενε�γοποιο�νται μέσα από μία συγκεκ�ιμένη διαδικασία κατε�γασίας, η οποία λέγεται ενίσχυση (potentiation) ή δυναμιτισμός (dynamitisation).
    

    Σε τι συνίσταται η διαδικασία της ενίσχυσης?!…
    Είναι πολÏ� απλό…παίÏ�νεις την ουσία που σε ενδιαφέÏ�ει (ας ποÏ�με εκχÏ�λισμα τσουκνίδας) και τη διαλÏ�εις σε νεÏ�ÏŒ.Βάζεις το διάλυμα σε ένα σέηκεÏ� και κουνάς αÏ�κετά καλά.Μετά, παίÏ�νεις από το σέηκεÏ� μια σταγόνα και τη Ï�ίχνεις σε ένα καινοÏ�Ï�ιο σέηκεÏ� με καθαÏ�ÏŒ νεÏ�ÏŒ, το οποίο επίσης κουνάς.Επαναλαμβάνεις τη διαδικασία μέχÏ�ι το αÏ�χικό εκχÏ�λισμα να έχει αÏ�αιωθεί μεÏ�ικά δισεκατομμÏ�Ï�ια δισεκατομμυÏ�ίων φοÏ�ές.Το τελικό Ï€Ï�οϊόν πεÏ�ιέχει 1 μέÏ�ος τσουκνίδας ανά 1e32 (1 και 32 μηδενικά) ή 1e40 μέÏ�η νεÏ�οÏ�.Σε τέτοιες μόνο συγκεντÏ�ώσεις και μόνο εφ’ όσον αυτές έχουν Ï€Ï�οκÏ�ψει με την παÏ�απάνω διαδικασία,εκδηλώνεται πλέον η θεÏ�απευτική ιδιότητα της τσουκνίδας για τη φαγοÏ�Ï�α -σÏ�μφωνα πάντα με τον Î�όμο των ΑπειÏ�οελάχιστων.

    Θα σταθοÏ�με λίγο στη φÏ�άση “1 μέÏ�ος τσουκνίδας ανά 1e32 μέÏ�η νεÏ�οÏ�”. Η χημεία μας λέει ότι ένα λίτÏ�ο νεÏ�οÏ� πεÏ�ιέχει πεÏ�ίπου 3e25 μόÏ�ια νεÏ�οÏ�. Απλή μέθοδος των Ï„Ï�ιών:

    Τα 1e32 μό�ια νε�ο� πε�ιέχουν 1 μό�ιο τσουκνίδας.
    Τα 3e25 μό�ια νε�ο� πε�ιέχουν x; μό�ια τσουκνίδας.

    Απάντηση: x = 3e25/13e2 ~ 0.0003 μό�ια τσουκνίδας.

    (κάνω κάποιες απλουστευτικές παÏ�αδοχές,όπως ότι η τσουκνίδα είναι ένα μόÏ�ιο και ότι αυτό ζυγίζει πεÏ�ίπου το ίδιο με το νεÏ�ÏŒ.Μη νομίσετε ότι αδικώ την ομοιοπαθητική,ίσα-ίσα…αν δοÏ�με την τσουκνίδα σαν το πολÏ�πλοκο μίγμα μακÏ�ομοÏ�ίων που είναι, Ï€Ï�οκÏ�πτει ότι 1 λίτÏ�ο νεÏ�οÏ� πεÏ�ιέχει ακόμα λιγότεÏ�η τσουκνίδα!…)

    Εδώ τώ�α θα π�έπει να συγκεντ�ωθείτε,γιατί παίζει μια πολ� σημαντική λεπτομέ�εια:

    Δεν υπάÏ�χουν “0.0003″ μόÏ�ια τσουκνίδας.Τα μόÏ�ια δε διαιÏ�οÏ�νται.Δεν υπάÏ�χει “μισό” μόÏ�ιο κάπου.ΥπάÏ�χει είτε ένα, είτε κανένα!!…

    Συμπε�αίνουμε λοιπόν ότι ένα π�άγμα για το οποίο μπο�ο�με να είμαστε βέβαιοι είναι το τελικό διάλυμα δεν πε�ιέχει καθόλου τσουκνίδα.Είναι καθα�ό νε�ό και τίποτα πα�απάνω.

    Εδώ θα Ï€Ï�έπει να γίνει μια αναγκαία παÏ�ένθεση.Η Ομοιοπαθητική θεμελιώθηκε στα τέλη του 18ου αιώνα.Τότε διατυπώθηκε από τον ιδÏ�υτή της,το Hahnemann ο Î�όμος των ΑπειÏ�οελάχιστων.Η χÏ�ονολογία της διατÏ�πωσης έχει σημασία, γιατί εκείνη την εποχή τα επιστημονικά δεδομένα ήταν εντελώς διαφοÏ�ετικά.ΣυγκεκÏ�ιμένα δεν ήταν γνωστή η Ï�παÏ�ξη των μοÏ�ίων και των ατόμων.Όλοι νόμιζαν ότι η Ï�λη είναι άπειÏ�α διαιÏ�ετή, που σημαίνει ότι ένα διάλυμα είναι άπειÏ�α αÏ�αιώσιμο.Κατά συνέπεια μποÏ�οÏ�σε κανένας να μιλάει για διαλÏ�ματα “1 μέÏ�ος στα 1e32″.ΣήμεÏ�α αυτό δε γίνεται.Ένα Ï€Ï�άγμα που είναι αναγκασμένοι να παÏ�αδεχθοÏ�ν οι σÏ�γχÏ�ονοι ομοιοπαθητικοί, είναι ότι διάλυμα “1 μέÏ�ος στα 1e32″ δεν υπάÏ�χει. Διάλυμα “1 μέÏ�ος στα 1e32″ είναι καθαÏ�ÏŒ νεÏ�ÏŒ χωÏ�ίς ίχνος της αÏ�χικής ουσίας, τελεία και παÏ�λα.

    Θα σταματήσουμε σε αυτό το σημείο και θα επανέλθουμε αÏ�γότεÏ�α και αν και το σημείο που σταματήσαμε “αδικεί” πολÏ� την ομοιοπαθητική να επαναλάβω πως καλά στοιχεία υπάÏ�χουν παντοÏ�…

    ΚÏ�Ï�ιε ΤσιβοÏ�λη , ευχαÏ�ιστώ για τις συμβουλές σας και χαίÏ�ομαι που οι δουλειές πάνε καλά.Η δÏ�ναμη της απελπισίας,αγαπητέ,σε συνδυασμό με την Ï„Ï�ομοκÏ�ατία ,την παÏ�απληÏ�οφόÏ�ηση αλλά και την απλή βλακεία (μεγάλη δÏ�ναμη!),δίνει “πολÏ� ψωμί” σε κάθε είδους “υπεÏ�Ï„Ï�οφές”,”υπεÏ�επιστήμονες” και “υπεÏ�θεÏ�απείες”.

11. Κώστας (1 comments) April 9th, 2008 at 7:00 pm

    Βλέποντας την κουβέντα όπως εξελίσσεται και από τις δ�ο πλευ�ές, και τα επιχει�ήματα που πα�ατίθενται, μου δημιου�γείται σαν απλός πολίτης, η εξής απο�ία: (και θα ήθελα αν μπο�εί να μου τη λ�σει κάποιος από τους εκπ�οσώπους της ομοιοπαθητικής, γιατί το θέμα π�αγματικά με ενδιαφέ�ει και είναι σοβα�ό).

    Αναφέ�θηκε από τον κ��ιο Τσιβο�λη το εξής:
    “….Εντάξει. Αν οι [κλασικοί] γιατÏ�οί - ξεφτέÏ�ια αδυνατοÏ�ν να γιάνουν τους ασθενείς τους τότε ας δίνουν και εκείνοι placebo. Στην αντίθετη πεÏ�ίπτωση τα δικά μας placebo είναι ΚΑΙ ισχυÏ�ότεÏ�α ΚΑΙ ικανότεÏ�α από τα δικά τους. Ας τους στέλνουν λοιπόν σε εμάς να τους θεÏ�απεÏ�ουμε. Αλλά οÏ�τως ή άλλως σε μάς καταλήγουν αφοÏ� δοκιμάσουν στο πετσί τους την ΟδÏ�σσεια που υφίσταταται το τομάÏ�ι τους από τα δηλητήÏ�ια που δÏ�οÏ�ν στον οÏ�γανισμό σαν τον λίβα που καίει τα σπαÏ�τά. Αλλοιώς θα τους εγκατέλειπαν για να έÏ�θουν σε εμάς…”

    και �ωτάω τον ίδιο μιας και είναι ιατ�ός. Αν κάποιος γονιός, σας έπαι�νε τηλέφωνο και σας ανέφε�ε ότι το παιδί του, έπαθε μια οξεία αλλε�γική αντίδ�αση σε κάτι, και έχει α�χίσει να π�ήζεται και μην μπο�εί να αναπνε�σει, και ήταν θέμα λεπτών να του χο�ηγηθεί φα�μακευτική αγωγή για να μην πεθάνει, τι θα του π�οτείνατε;

    �α πάει στο νοσοκομείο για να πά�ει την π�έπουσα φα�μακευτική αγωγή και να σωθεί, ή θα του λέγατε να πε�άσει από το ιατ�είο σας να του πά�ετε μια συνέντευξη και μετά να του π�οτείνετε μια αγωγή με ομοιοπαθητικά σκευάσματα;

    Ή θα του π�οτείνατε να πά�ει ένα σκε�ασμα χω�ίς να τον δείτε αλλά χω�ίς να πάει στο νοσοκομείο;

    Στην ιστοσελίδα σας (την βÏ�ήκα με λίγο ψάξιμο) , αναφέÏ�ετε ότι η ομοιοπαθητική καταπιάνεται “Από το κοινό κÏ�υολόγημα μέχÏ�ι τον καÏ�κίνο.” Δεν αμφιβάλλω ότι καταπιάνεται, τον καÏ�κίνο τον θεÏ�απεÏ�ει όμως;

    Λέτε παÏ�ακάτω: “Στον καÏ�κίνο το Ομοιοπαθητικό ΦάÏ�μακο είναι τουλάχιστον 5 φοÏ�ές ισχυÏ�ότεÏ�ο από τη χημειοθεÏ�απεία, μείον τις παÏ�ενέÏ�γειες εκείνης. Τα δε αποτελέσματά της σ’ αυτή την ασθένεια είναι άκÏ�ως ενθαÏ�Ï�υντικά.” Δηλαδή σε κάποιον δικό σας με ανάλογη πάθηση θα συνιστοÏ�σατε να αποφÏ�γει την χημειοθÏ�απεία και να στÏ�αφεί στην ομοιοπαθητική;

    Έχετε κλινικές μελέτες(όχι μια αλλά πε�ισσότε�ες) που να αποδεικν�ουν τη θε�απεία κα�κίνου με ομοιοπαθητικά σκευάσματα σε μεγάλη ομάδα ασθενών , που έχει διεξαχθεί επίσημα, και επίσημα έχει δημοσιευθεί σε έγκυ�ο επιστημονικό πε�ιοδικό (του εξωτε�ικο� , που όπως αναφέ�ετε στην ιστοσελίδα σας έχει αποδεχθεί την Ομοιοπαθητική); Αν ναι θα ήθελα να μου δώσετε πα�απάνω στοιχεία που μπο�ώ να τις β�ω.

12. �ικόλαος �. Τσιβο�λης (1 comments) April 10th, 2008 at 12:14 pm

    Πα�ότι η δημοκ�ατία είναι το επιθυμητό σε κάθε έκφ�αση τής ζωής, οφείλουμε εν το�τοις να πε�ιτειχίσουμε εαυτο�ς από τους πα�αλη�ο�ντες και μίσθα�νους τής κακοήθους πα�απλη�οφό�ησης που επιμελέστατα αποφε�γουν και την ιδιότητα και το επάγγελμά τους να αναφέ�ουν.

    Εκκληση ποιο�μαι σε όλους τους bloggers - σχολιαστές το� ά�θ�ου το� Γ.Βυθο�λκα με π�ώτον τον εαυτό μου να μην ασχοληθο�με πλέον με τον κο. Παμπ�ιζολέα (αν όντως ακο�ει σε αυτό το όνομα) από τη στιγμή που ξεγυμνώθηκε πλέον ως αδαέστατος πε�ί την Ομοιοπαθητικήν στα μάτια και το� α�χα�ίου ακόμη σπουδαστή τής Ομοιοπαθητικής.

    Εγ�αψε ακ�ιβώς το εν λόγω άτομο (για το οποίο δεν γνω�ίζω σε ποιό ανώτε�ο Γυμνάσιο παπαγαλίας εφοίτησε) τα εξής :

    “συγκεκÏ�ιμένη διαδικασία κατεÏ�γασίας, η οποία λέγεται ενίσχυση (potentiation) ή δυναμιτισμός (dynamitisation)”.

    Η διαδικασία στην οποία αναφέ�εται το άτομο αυτό πα�απέμπει σε εκ�ηκτικά, δυναμίτιδα και τ�ομοκ�ατικά χτυπήματα. Εμείς δεν έχουμε σχέση με αυτά. Εκείνος όμως π�οφανώς κάτι θα είναι σε θέση να γνω�ίζει διότι έτσι ισχυ�ίζεται ο ίδιος.
    Αλλά και ΟΥΤΕ “ενίσχυση” ονομάζεται. Στην Ομοιοπαθητική οι δÏ�ο αυτές έννοιες μάς είναι άγνωστες.
    Εμείς μιλοÏ�με για ΔΥÎ�ΑΜΟΠΟΙΗΣΗ και οι “φίλοι” μας για “δυναμιτισμό” που οÏ�τε κι’ αυτός είναι καν σε θέση να δυναμιτίσει τα βÏ�αχόκτιστα θεμέλια τής Ομοιοπαθητικής.

    Συμπέ�ασμα π�ώτο : Από την πόλη έ�χομαι και στην κο�φή κανέλλα.

    Συμπέ�ασμα δε�τε�ο : Το σάπιο μήλο φέ�ει την κακοήθη ιδιότητα μουχλιάσματιος και των υγιών.

    Συμπέ�ασμα τ�ίτο : Η καταιγιστική π�οσέλευση όλο και πε�ισσότε�ων νεοβάπτιστων ασθενών στην Ομοιοπαθητική, πε�ίτ�ανα αποδεικν�ει ότι η αποικία των σάπιων μήλων διατελεί εν αποδ�ομή και πνέει τα λοίσθια.

    Α�α : Αφο� λοιπόν δεν έχουμε τίποτα να φοβηθο�με από τους πλανόδιους και χασομέ�ηδες πα�αλη�ο�ντες και με βάση τις ευαγγελικές �ήσεις διακη��σουμε ότι :

    “ΣυμπονοÏ�με απέÏ�αντα το κοπάδι των δυναμιτιστών που δÏ�ουν δίκην αγέλης νομίμως οπλοφοÏ�οÏ�ντων βοηθώντας τους στην ανάκτηση τής άνωθεν και έσωθεν επιγνώσεως” σÏ�μφωνα με τις επιταγές τοÏ� Απ. ΠαÏ�λου τής Α’ Ï€Ï�ος ΚοÏ�ινθίους επιστολής.

    Βέβαια το να ταυτισθώ με την άποψή τους το θεωÏ�ÏŽ λιγουλάααααααααααααααακι απίθανο από τη στιγμή που παιδιόθεν ψαÏ�ω, νοιώθω και συζώ με τις Ï„Ï�ομεÏ�ές παÏ�ενέÏ�γειες που άφησε πάνω μου η “κλασσική” κατάÏ�α, χωÏ�ίς καν να γίνεται λόγος για τις “αγνές” δÏ�άσεις τής Θαλιδομίδης, των Ï„Ï�ελλοφαÏ�μάκων, τής ΧημειοθεÏ�απείας. τής αντιβίωσης τοÏ� Plaquenil, έτσι για να αναφέÏ�ω μονάχα πολÏ� λίγα …. … “κλασσικά” αγιάσματα.

    Κατακλείδα : Μην ασχοληθεί κανείς μαζί τους. Αφήστε τους να παίξουν το �όλο που τους π�έπει : Εκείνον τής φωνής βοώντων και αλαλαζόντων, πε�ιστ�εφομένων και τηλεκατευθυνομένων μισθοφο�ικών μεγαφώνων εν τη ε�ήμω.

    Με ακόμη πε�ισσότε�η συμπόνοια,
    �ικόλαος �. Τσιβο�λης

13. Αθανάσιος Παμπ�ιζολέας (5 comments) April 10th, 2008 at 2:52 pm

    Tελικά κ. Τσιβο�λη όχι μόνο ενε�γείτε ώς Μά�τυ�ες του Ιεχωβά,εκφ�άζεστε και ανάλογα.Αποφε�γοντας βέβαια να επιχει�ηματολογήσετε (πως θα μπο�ο�σατε άλλωστε!!).

    Η Ï€Ï�οτÏ�οπή σας “Μην ασχοληθεί κανείς μαζί τους” απευθÏ�νετε στα μέλη της παÏ�αθÏ�ησκευτικής σας οÏ�γάνωσης μάλλον ε?…Γιατί επιστημονική κοινότητα μάλλον δεν θα μποÏ�οÏ�σε να χαÏ�ακτηÏ�ισθεί αφοÏ� στεÏ�είτε επιστημονικών επιχειÏ�ημάτων.

    Î�α τονίσω ξανά πως χαίÏ�ομαι που οι δουλειές σας πάνε καλά…

    Î�Ï�α να συνεχίσουμε από εκεί που το αφήσαμε λοιπόν…Έστω για όσους δεν ανήκουν στο άνωθεν ποίμνιο…

    Ο �όμος των Απει�οελάχιστων λοιπόν επαναδιατυπώνεται σήμε�α ως εξής:
    Οι θε�απευτικές ιδιότητες μιας ουσίας,βάσει του �όμου των Ομοίων,εκδηλώνονται από καθα�ό νε�ό το οποίο έχει π�οκ�ψει από επανειλημμένη α�αίωση κάποιου διαλ�ματος της ουσίας.

    Είναι ξεκάθα�ο λοιπόν ότι για να ισχ�ει ο �όμος των Απει�οελάχιστων,π�έπει να υπά�χει κάποιος μηχανισμός με τον οποίον η τσουκνίδα μεταδίδει τις ιδιότητές της στο νε�ό,μέσα από τη διαδικασία της ενίσχυσης (δηλαδή της α�αίωσης).

    * Αξίζει να σημειωθεί εδώ πως αν αυτός ο μηχανισμός υπάÏ�χει,δεν βλέπω το λόγο γιατί το νεÏ�ÏŒ θα έπÏ�επε να κολλάει ιδότητες μόνο από την τσουκνίδα που του Ï�ίξαμε και όχι από το ψάÏ�ι που ζεί και κινείτε σε αυτό ή από το ελαφάκι που αφόδευσε μέσα στο παταμάκι 10.000 χÏ�όνια Ï€Ï�ίν??!!…αλλά δεν θα ασχοληθοÏ�με με αυτή την απολÏ�τως βάσιμη ένσταση…)

    Η πιο εσωτεÏ�ική θεωÏ�ία που θα ακοÏ�σετε, είναι ότι στο ενεÏ�γειακό επίπεδο των ζωικών δυνάμεων (του οποίου “φυσικά” εκδήλωση είναι ο υλικός κόσμος…Α! Ï�ε Πλάτωνα τι φωτιές μας έχεις ανάψει?!),το νεÏ�ÏŒ λειτουÏ�γεί σα μέσο στο οποίο “καταγÏ�άφεται” η ζωική δÏ�ναμη της τσουκνίδας,με τον ίδιο πεÏ�ίπου Ï„Ï�όπο που μια κασέτα (ένα μαγνητικό μέσο) μποÏ�εί να καταγÏ�άψει το μαγνητικό πεδίο της κεφαλής του μαγνητοφώνου.Αυτή η θεωÏ�ία (αÏ�κετά κυÏ�ίαÏ�χη, παÏ�ατηÏ�ÏŽ με λÏ�πη) έÏ�χεται σε συμφωνία με τη γενικότεÏ�η κλασική ομοιοπαθητική κοσμοθέαση, με την οποία θα ασχοληθοÏ�με αÏ�γότεÏ�α.

    Μια κάπως πιο π�οσγειωμένη θεω�ία είναι ότι το νε�ό λειτου�γεί ακ�ιβώς σαν ηλεκτ�ομαγνητικό μέσο:
    Τα μόÏ�ια της τσουκνίδας (που φυσικά έχουν,έστω και μικÏ�ά ηλεκτÏ�ομαγνητικά πεδία όπως κάθε μόÏ�ιο) αφήνουν μια “μαγνητική υπογÏ�αφή” στα μόÏ�ια του νεÏ�οÏ�.ΛειτουÏ�γοÏ�ν δηλαδή σαν πολλές,μικÏ�οσκοπικές κεφαλές μαγνητοφώνου,και τα μόÏ�ια του νεÏ�οÏ� λειτουÏ�γοÏ�ν σαν πολλές,μικÏ�οσκοπικές μαγνητικές ταινίες.

    Τη θεω�ία αυτή την αναφέ�ω γιατί από εκεί π�οέ�χεται η μόνη μέχ�ι σήμε�α ένδειξη ότι ο �όμος των Απει�οελάχιστων έχει κάποια βάση.Π�όκειται για το πε�ίφημο πεί�αμα του Benveniste .

    Σ�ντομο background:
    Υπά�χουν κάποια κ�ττα�α στο αίμα που αντιδ�ο�ν σε μια συγκεκ�ιμένη ουσία,με αποτέλεσμα την π�όκληση αλλε�γίας.

    Ο Benveniste λοιπόν διαπίστωσε πειÏ�αματικά ότι καθαÏ�ÏŒ νεÏ�ÏŒ που έχει Ï€Ï�οκÏ�ψει με αÏ�αίωση της ουσίας που Ï€Ï�οκαλεί την αλλεÏ�γία, εξακολουθεί να Ï€Ï�οκαλεί αντιδÏ�άσεις σε αυτά τα κÏ�τταÏ�α.Tο νεÏ�ÏŒ κληÏ�ονομεί ιδιότητες από Ï€Ï�άγματα που έχουν διαλυθεί σε αυτό στο παÏ�ελθόν.ΆÏ�α,υπάÏ�χει πειÏ�αματική θεμελίωση για το Î�όμο των ΑπειÏ�οελάχιστων.Δυστυχώς,δεν κατάφεÏ�ε να επαναλάβει τα αποτελέσματά του όταν τα πειÏ�άματα έγιναν παÏ�ουσία σκεπτικιστών και το όλο θέμα κατέληξε σε φάÏ�σα (ο Benveniste πλεόν έχει ξεφÏ�γει τελείως: ισχυÏ�ίζεται ότι οι ιδιότητες αυτές μποÏ�οÏ�ν επίσης να αποθηκευθοÏ�ν σε ένα σκληÏ�ÏŒ δίσκο, να μεταδοθοÏ�ν από το ΙντεÏ�νετ και να γίνουν upload σε άλλο νεÏ�ÏŒ!!…).

    Η επιστημονική (και μη) διαμάχη γ��ω από την εγκυ�ότητα του πει�άματος του Benveniste είναι ακόμα α�κετά έντονη.Φυσικά αυτό δεν εμποδίζει με�ικο�ς από τους πιο ενθουσιώδεις οπαδο�ς της να ισχυ�ίζονται ότι το πεί�αμα αποτελεί την τελειωτική απόδειξη ότι η ομοιοπαθητική έχει βάση.

    Με τόση φασαÏ�ία,απαιτείται Ï€Ï�αγματικά καθαÏ�ÏŒ μυαλό για να παÏ�ατηÏ�ηθεί ότι ακόμα και αν το πείÏ�αμα του Benveniste ήταν σωστό,δεν αποτελεί επιβεβαίωση του Î�όμου των ΑπειÏ�οελάχιστων,αλλά διάψευση!…ο Î�όμος των ΑπειÏ�οελάχιστων λέει ότι το αÏ�αιωμένο διάλυμα θα έπÏ�επε να θεÏ�απεÏ�ει την αλλεÏ�γία και όχι να την Ï€Ï�οκαλεί!

    Συνεπώς, αν αγνοήσουμε τις υποκειμενικές εντυπώσεις των οπαδών της ομοιοπαθητικής, ο �όμος των Απει�οελάχιστων μένει:

    1. Με θεω�ητική θεμελίωση βασισμένη στην (λανθασμένη) υπόθεση της άπει�ης διαι�ετότητας της �λης.
    2. Με μοναδική πειÏ�αματική τεκμηÏ�ίωση ένα αμφίβολο πείÏ�αμα που για την ακÏ�ίβεια τον… διαψεÏ�δει!

    Έχω την εντÏ�πωση ότι αυτό δε λέγεται “νόμος”,αλλά “θÏ�ησκευτική πεποίθηση”.Και δεν έχω ιδιαίτεÏ�ο Ï€Ï�όβλημα με τις θÏ�ησκευτικές πεποιθήσεις per se.
    Έχω Ï€Ï�όβλημα με τις θÏ�ησκευτικές πεποιθήσεις που δικαιολογοÏ�ν το να συσκευάζεται καθαÏ�ÏŒ νεÏ�ÏŒ σε μπουκαλάκια που λένε “φάÏ�μακο” και να πωλείται για 20euro τα 15ml ή αν Ï€Ï�οτιμάτε 1320euro το λίτÏ�ο!!!…

    Αυτό φίλοι μου δεν είναι ιατ�ική είναι επιτυχημένη αλχημεία:
    ΜετατÏ�οπή νεÏ�οÏ� σε χÏ�υσάφι!!!…

    Έχει και συνέχεια όμως η ποÏ�εία μας…Α!…και καλές δουλειές κ.ΤσιβοÏ�λη!

14. Λητώ Κυ�ίτση (3 comments) April 11th, 2008 at 12:14 pm

    Ο Κος ΒυθοÏ�λκας έχει εκφÏ�άσει ξεκάθαÏ�α τη διαφωνία του με τη λογική του πειÏ�άματος Benveniste (http://www.vithoulkas.com/content/view/214/9/lang,en/) γιατί έÏ�χεται σε αντίθεση με την ομοιοπαθητική θεωÏ�ία. Ο συνομιλητής μας βιάστηκε…

    Όσον αφοÏ�ά το ελαφάκι που αφοδεÏ�ει στο ποτάμι Ï€Ï�ιν 10.000 χÏ�όνια: γλαφυÏ�ή η εικόνα αλλά δεν έχουμε διαδοχικές αÏ�αιώσεις και δυναμοποιήσεις… άÏ�α δεν έχει καμία σχέση με τη διαδικασία παÏ�ασκευής ομοιοπαθητικών φαÏ�μάκων. Έχει βÏ�εθεί πως η διαδικασία των κÏ�οÏ�σεων (succussion) είναι καθοÏ�ιστική για την παÏ�ασκευή ομοιοπαθητικών φαÏ�μάκων και αν αυτό το βήμα παÏ�αλειφθεί δεν υπάÏ�χει δÏ�αστικότητα (Barros, Pasteur 1984).

    Απο’κει και πέÏ�α πολλά μένουν να ανακαλυφθοÏ�ν και όσοι ενδιαφέÏ�ονται για την ομοιοπαθητική είναι οι Ï€Ï�ώτοι που το λένε και το φωνάζουν. Πολλά Ï€Ï�έπει να διαλευκανθοÏ�ν, πολλά εÏ�ωτήματα αιωÏ�οÏ�νται ακόμα, και αυτός είναι ο λόγος που η είσοδος της ομοιοπαθητικής στο πανεπιστήμιο είναι τόσο σημαντική: επειδή διευκολÏ�νει την έÏ�ευνα, που είναι απαÏ�αίτητη!

    Και γιατί να δοθοÏ�ν χÏ�ήματα, γιατί να ξοδευτεί κόπος και ανθÏ�ωποώÏ�ες για να εÏ�ευνηθεί το οτιδήποτε «αμφιλεγόμενο» (γιατί αλήθεια; Μου διαφεÏ�γει κάτι ή η διεÏ�εÏ�νηση του αμφιλεγόμενου είναι μια από τις βασικές Ï€Ï�οκλήσεις στην επιστήμη;). Επειδή η ομοιοπαθητική φαίνεται πως έχει αποτέλεσμα (απλά δεν γνωÏ�ίζουμε το μηχανισμό)! Ξαναστέλνω τον συνομιλητή μας στο σχόλιο του Peter Fisher πως η μοναδική σωστά τελεσμένη μετα-ανάλυση [σημ. θεωÏ�ÏŽ πως ο συνομιλητής μας ξέÏ�ει τι σημαίνει «μετα-ανάλυση»…] έδειξε πως η ομοιοπαθητική έχει δÏ�άση μεγαλÏ�τεÏ�η απ’αυτή του εικονικοÏ� φαÏ�μάκου. Σχόλιο που ο γιατÏ�ός Goldacre (που έχει γÏ�άψει πολλά δυσφημιστικά άÏ�θÏ�α για την ομοιοπαθητική στην εφημεÏ�ίδα Guardian) δεν μποÏ�οÏ�σε να αντιμετωπίσει παÏ�ά μόνο παÏ�αδεχόμενος το λάθος του.

15. Αθανάσιος Παμπ�ιζολέας (5 comments) April 12th, 2008 at 2:36 am

    Κατ’αÏ�χήν καλό θα ήταν να απαντήσετε και σε κάποιον από τους Ï€Ï�οβληματισμοÏ�Ï‚ όπως:

    Αν κάποιος γονιός, σας έπαι�νε τηλέφωνο και σας ανέφε�ε ότι το παιδί του, έπαθε μια οξεία αλλε�γική αντίδ�αση σε κάτι, και έχει α�χίσει να π�ήζεται και μην μπο�εί να αναπνε�σει, και ήταν θέμα λεπτών να του χο�ηγηθεί φα�μακευτική αγωγή για να μην πεθάνει, τι θα του π�οτείνατε;

    �α πάει στο νοσοκομείο για να πά�ει την π�έπουσα φα�μακευτική αγωγή και να σωθεί, ή θα του λέγατε να πε�άσει από το ιατ�είο σας να του πά�ετε μια συνέντευξη και μετά να του π�οτείνετε μια αγωγή με ομοιοπαθητικά σκευάσματα;

    Ή θα του π�οτείνατε να πά�ει ένα σκε�ασμα χω�ίς να τον δείτε αλλά χω�ίς να πάει στο νοσοκομείο;

    Λέτε πα�ακάτω: “Στον κα�κίνο το Ομοιοπαθητικό Φά�μακο είναι τουλάχιστον 5 φο�ές ισχυ�ότε�ο από τη χημειοθε�απεία, μείον τις πα�ενέ�γειες εκείνης. Τα δε αποτελέσματά της σ’ αυτή την ασθένεια είναι άκ�ως ενθα��υντικά.� Δηλαδή σε κάποιον δικό σας με ανάλογη πάθηση θα συνιστο�σατε να αποφ�γει την χημειοθ�απεία και να στ�αφεί στην ομοιοπαθητική;

    Έχετε κλινικές μελέτες(όχι μια αλλά πε�ισσότε�ες) που να αποδεικν�ουν τη θε�απεία κα�κίνου με ομοιοπαθητικά σκευάσματα σε μεγάλη ομάδα ασθενών , που έχει διεξαχθεί επίσημα, και επίσημα έχει δημοσιευθεί σε έγκυ�ο επιστημονικό πε�ιοδικό (του εξωτε�ικο� , που όπως αναφέ�ετε στην ιστοσελίδα σας έχει αποδεχθεί την Ομοιοπαθητική); Αν ναι θα ήθελα να μου δώσετε πα�απάνω στοιχεία που μπο�ώ να τις β�ω.

    Και άÏ�αγε γιατί ο Ben Goldacre στην “The Guardian” στης 01/03/2008 γÏ�άφει: “All bow before the might of the placebo effect, it is the coolest strangest thing in medicine”?…Γιατί παÏ�αδέχεται το “λάθος” του?…Ή απλά παÏ�απληÏ�οφοÏ�είτε για ακόμα μία φοÏ�ά?…

    Αφο� πολλά ομοιοπαθητικά σκευάσματα δεν πε�ιέχουν ανιχνε�σιμα ποσά δ�αστικής ουσίας είναι αδ�νατον να ελεγχθεί εάν πε�ιέχουν ή όχι αυτά που αναγ�άφονται στην ταμπέλα τους.Σε αντίθεση με τα πε�ισσότε�α δ�αστικά φά�μακα,τα ομοιοπαθητικα δεν έχουν ποτέ αποδειχθεί αποτελεσματικά ενάντιων των ασθενειών με διπλές τυφλές κλινικές μελέτες.Στην π�αγματικότητα η μεγαλ�τε�η πλειοψηφία των ομοιοπαθητικών φά�μακων δεν έχει ποτέ ελεγχθεί.

    Το 1990 ένα ά�θ�ο στο «Πε�ίληψη της Επιδημιολογίας» ανέλυσε 40 μελέτες που είχαν συγκ�ίνει την ομοιοπαθητική θε�απεία με την κλασική θε�απεια,με την χ�ήση placebo ή καθόλου θε�απεία.Οι συγγ�αφείς κατέληξαν ότι όλες πλην τ�ιών είχαν μέγιστα λάθη στον σχεδιασμό τους και μόνο μια από αυτές τις τ�εις ανέφε�ε κάποιο θετικό αποτέλεσμα.Οι συγγ�αφείς κατέληξαν ότι δεν υπά�χει καμία απόδειξη ότι η ομοιοπαθητική θε�απεία έχει πα�απάνω άξια από ο,τι ένα placebo.

    To 1994 το πε�ιοδικό Pediatrics δημοσίευσε ένα ά�θ�ο που ισχυ�ίζονταν ότι η ομοιοπαθητική θε�απεία είχε αποδειχτεί αποτελεσματική εναντίον πε�ιπτώσεων ελαφ�ιάς διά��οιας σε παιδία της �ικα�αγουας.Ο ισχυ�ισμός βασίζονταν ότι σε συγκεκ�ιμένες ημέ�ες,η ομάδα των παιδιών που λάμβανε την ομοιοπαθητική θε�απεία είχε λιγότε�α κόπ�ανα από ο,τι η ομάδα που λάμβανε το placebo.Όμως οι Sampson και London τόνισαν : (1) η μελέτη χ�ησιμοποίησε ένα αναξιόπιστο και αναπόδεικτο διαγνωστικό κα θε�απευτικό σχήμα ,(2) δεν υπή�χε επίβλεψη για να αποφευχθεί η νόθευση του π�οϊόντος, (3) η επιλογή της θε�απείας ήταν αυθαί�ετη, (4) τα δεδομένα ήταν τοποθετημένα σε ομάδες με πα�άξενο τ�όπο και πε�ιείχαν λάθη και ασυνέπειες,(5) τα αποτελέσματα είχαν αμφισβητο�μενη κλινική άξια και (6)δεν υπή�χε όφελος για την δημόσια υγειά γιατί το μόνο γιατ�ικό που απαιτείται για την ήπια διά��οια της παιδικής ηλικίας είναι η λήψη επα�κο�ς ποσότητας υγ�ών για να π�οληφθεί ή να διο�θωθεί η αφυδάτωση.

    Το 1995 το Prescrire International,ένα γαλλικό πε�ιοδικό που αξιολογεί φα�μακευτικά π�οϊόντα, δημοσίευσε μια βιβλιογ�αφική πε�ίληψη που κατέληγε:

    Καθώς οι ομοιοπαθητικές θε�απείες χ�ησιμοποιο�νται γενικά σε καταστάσεις με ποικίλη έκβαση ή που μπο�ο�ν να θε�απευτο�ν αυτόματα (έτσι π�οκ�πτει η τ�που placebo ανταπόκ�ιση τους),αυτές οι θε�απείες θεω�ο�νται ευ�έως ότι έχουν κάποιο αποτέλεσμα σε κάποιους ασθενείς, Όμως πα�ά τον μεγάλο α�ιθμό συγκ�ιτικών μελετών που διεξάγησαν έως σήμε�α δεν υπά�χει καμία απόδειξη ότι η ομοιοπαθητική είναι πε�ισσότε�ο δ�αστική από οποιαδήποτε άλλου θε�απεία τ�που placebo που χο�ηγήθηκε σε όμοιες συνθήκες.

    Το Δεκέμβ�ιο του 1996,μια μεγάλη αναφο�ά δημοσιε�τηκε από την Ομοιοπαθητική Ιατ�ική Ε�ευνητική Ομάδα (Homoeopathic Medicine Research Group-HMRG),μια ομάδα ειδικών που συγκ�οτήθηκε από την Επιτ�οπή των Ευ�ωπαϊκών Κοινοτήτων.H HMRG πε�ιελάμβανε ομοιοπαθητικο�ς,ιατ�ο�ς-ε�ευνητές και ειδικο�ς στην κλινική έ�ευνα,την κλινική φα�μακολογία,την βιοστατιστική και την κλινική επιδημιολογία.Ο σκοπός της ήταν να αξιολογήσει δημοσιευμένες και μη μελέτες ελεγχόμενων δοκίμων ομοιοπαθητικής θε�απείας.Αφο� εξέτασε 184 αναφο�ές,οι σ�νεδ�οι κατάληξαν ότι : (1) μόνο 17 ήταν σχεδιασμένες α�κετά καλά για να αξίζει να τις λάβουν υπόψη,(2) σε κάποιες από αυτές τις δόκιμες οι ομοιοπαθητικές π�οσεγγίσεις μπο�εί να είχαν πε�ισσότε�ο αποτέλεσμα από ένα placebo ή την μη λήψη θε�απείας και ότι (3) o α�ιθμός των συμμετεχόντων σε αυτές τις δόκιμες ήταν πολ� μικ�ός για να βγει κάποιο συμπέ�ασμα σχετικά με την αποτελεσματικότητα της ομοιοπαθητικής θε�απείας για οποιαδήποτε συγκεκ�ιμένη κατάσταση.Με απλά λόγια η πε�ισσότε�η ε�ευνά στην ομοιοπαθητική είναι άχ�ηστη και κανένα ομοιοπαθητικό σκε�ασμα δεν έχει αποδειχτεί αποτελεσματικό για οποιοδήποτε θε�απευτικό σκοπό.Το Αμε�ικανικό Εθνικό Συμβο�λιο Κατά της Απατής Στην Υγειά έχει π�οειδοποιήσει ότι η «σχηματική φ�ση της ομοιοπαθητικής εγεί�ει σοβα�ά ε�ωτήματα σχετικά με την αξιοπιστία των ομοιοπαθητικών ε�ευνητών».

    Το 1997 μια Λονδ�έζικη Α�χή Υγείας αποφάσισε να σταματήσει να πλη�ώνει για ομοιοπαθητική θε�απεία αφο� κατέληξε ότι δεν υπή�χαν επα�κείς αποδείξεις για να υποστη�ίξουν την χ�ήση της.H α�χή υγείας Lambert,Southwark και Lewisham απευθυνόταν σε πάνω από 500 ασθενείς τον χ�όνο στο Βασιλικό Ομοιοπαθητικό �οσοκομείο στο Λονδίνο.Ιατ�οί που ε�γάζονταν στην δημόσια υγειά ανασκόπησαν την δημοσιευμένη επιστημονική βιβλιογ�αφία σαν ένα μέ�ος μιας γενικότε�ης κίνησης π�ος την αγο�ά πε�ισσότε�ο βασισμένων σε αποδείξεις θε�απειών.Η ομάδα κατέληξε ότι πολλές από τις μελέτες ήταν μεθοδολογικά εσφαλμένες και ότι π�όσφατη ε�ευνά που πα�ήγαγε το Βασιλικό Ομοιοπαθητικό �οσοκομείο δεν πε�ιείχε πειστικές αποδείξεις ότι η ομοιοπαθητική πα�είχε κλινικό όφελος.

    Οι οπαδοί της ομοιοπαθητικής διαλαλο�ν τις λίγες «θετικές» μελέτες σαν απόδειξη ότι η «ομοιοπαθητική λειτου�γεί».Ακόμα και εάν τα αποτελέσματα τους μπο�ο�σαν να αναπα�αχθο�ν με συνέπεια (π�άγμα που φαίνεται απίθανο),το πε�ισσότε�ο που η μελέτη μιας θε�απείας για μια ασθένεια μπο�εί να αποδείξει είναι ότι η θε�απεία είναι αποτελεσματική εναντίον της συγκεκ�ιμένης ασθενειας.Δεν θα επικυ�ώσει τις βασικές θεω�ίες της ομοιοπαθητικής ή θα αποδείξει ότι η ομοιοπαθητική θε�απεία είναι χ�ήσιμη για άλλες ασθένειες.

    Εάν ο Αμε�ικανικός Ομοσπονδιακός Ο�γανισμός Τ�οφίμων και Φά�μακων απαιτο�σε από τις ομοιοπαθητικές θε�απείες να αποδείξουν την αποτελεσματικότητα τους για να πα�αμείνουν στην αγο�ά-δηλ. απαιτο�σε από τα ομοιοπαθητικά σκευάσματα να πλη�ο�ν την ίδια π�οϋπόθεση που υποχ�εο�νται να πλη�ο�ν οι άλλες κατηγό�ιες φά�μακων-η ομοιοπαθητική θα εξαφανιζόταν στις ΗΠΑ.