aligator.jpgΠριν ξεκινήσουμε το άρθρο αξίζει να αναφέρουμε δυο λόγια για τους αλιγάτορες.

Είναι ερπετά τα οποία χωρίζονται σε δύο είδη. Τον αμερικανικό αλιγάτορα , και τον κινεζικό. Πολλοί μπερδεύουν τους αλιγάτορες με τους κροκόδειλους, οι οποίοι ανήκουν στην ίδια οικογένεια. Μια βασική οπτική διαφορά μεταξύ κροκόδειλου και αλιγάτορα είναι η εμφάνιση των δοντιών. Στους αλιγάτορες όταν τα σαγόνια τους είναι κλειστά μόνο τα πάνω δόντια μπορούν και είναι ορατά (όπως φαίνεται και στη φωτογραφία), ενώ στους κροκόδειλους είναι ορατά και τα πάνω και τα κάτω δόντια (με κλειστό το στόμα). Η ονομασία αλιγάτορας προέρχεται από το ισπανικό el lagarto που σημαίνει “η σαύρα” και είναι η ονομασία που έδωσαν οι ισπανοί εξερευνητές στον αλιγάτορα. Οι επιστήμονες ανακάλυψαν λοιπόν, ότι αυτά τα θαυμάσια ερπετά, μπορούν να βοηθήσουν τον άνθρωπο στη μάχη του ενάντια σε ασθένειες όπου τα σημερινά αντιβιοτικά δεν επαρκούν.

Βιοχημικοί στην Λουιζιάνα παρουσίασαν σε πρόσφατο συνέδριο την δυνατότητα, πρωτεΐνες του αίματος των αλιγατόρων να δώσουν τη λύση στην δημιουργία ισχυρών αντιβιοτικών τα οποία μπορούν να καταπολεμήσουν ακόμα και τα διαβητικά έλκη ή λοιμώξεις, που συμβαίνουν σε ασθενείς που φέρουν τον ιό του AIDS, όπου τα σημερινά αντιβιοτικά αποδεικνύονται ανεπαρκή.

Συγκεκριμένα η λοίμωξη από Candida Albicans , η οποία ταλαιπωρεί ασθενείς με AIDS αλλά και ασθενείς οι οποίοι υποβάλλονται σε κάποια μεταμόσχευση (και στις δύο περιπτώσεις το ανοσοποιητικό σύστημα των ασθενών είναι εξασθενημένο και δεν μπορεί να ανταπεξέλθει στην λοίμωξη από Candida Albicans ), είναι ανθεκτική στα σημερινά αντιβιοτικά. Οι πρωτεΐνες που υπάρχουν στο αίμα το αλιγάτορα είναι πολλά υποσχόμενες για την αντιμετώπιση αυτής της λοίμωξης.

Τι είναι αυτό που κάνει τη διαφορά;

Οι αλιγάτορες σε σχέση με τους ανθρώπους έχουν ένα εξαιρετικά ισχυρό ανοσοποιητικό σύστημα. Μπορούν να αντιμετωπίζουν παθογόνους μικροοργανισμούς χωρίς να είναι απαραίτητη η προηγούμενη έκθεσή τους σε αυτούς, σε αντίθεση με τον άνθρωπο όπου μόνο μετά την αρχική προσβολή και εμφάνιση συμπτωμάτων από μια λοίμωξη, δημιουργούνται αντισώματα τα οποία είναι εξειδικευμένα στην αντιμετώπισή της (μια λειτουργία που εκμεταλλευόμαστε με τα εμβόλια για να μπορούμε να αντιμετωπίζουμε διάφορες ασθένειες).

Οι επιστήμονες υποψιάζονται ότι αυτό το ισχυρό ανοσοποιητικό σύστημα, το ανέπτυξαν οι αλιγάτορες μέσω της εξελικτικής τους πορείας, λόγω της ανάγκης για γρήγορη επούλωση των πληγών τους μετά από τις μεταξύ τους αψιμαχίες. Στο εργαστήριο κατάφεραν και απομόνωσαν λευκοκύτταρα από το αίμα του αλιγάτορα και στη συνέχεια τις πρωτεΐνες μέσα από αυτά. Σε εργαστηριακές μελέτες ανακάλυψαν ότι μικρές δόσεις από αυτές τις πρωτεΐνες ήταν ικανές να αντιμετωπίσουν έναν σημαντικό αριθμό λοιμογόνων παραγόντων όπου τα σημερινά αντιβιοτικά ανταποκρίνονται μέτρια ή και ελλιπώς.

Οι πρωτεΐνες που απομονώθηκαν είναι πολλά υποσχόμενες για την δημιουργία στο μέλλον αλοιφών (για τα έλκη των κάτω άκρων σε διαβητικούς ασθενείς) ή με τη μορφή χαπιών σαν αντιβιοτικά. Για να φτάσουμε όμως μέχρι εκεί, οι πρωτεΐνες αυτές πρέπει να περάσουν από κάποια στάδια μελετών και δοκιμών πριν βγουν στο εμπόριο (κάτι που γίνεται με όλα τις νέες φαρμακευτικές ουσίες). Κάτι τέτοιο αναμένεται να περατωθεί μετά από 7- 10 χρόνια αναφέρουν οι επιστήμονες. Πρότειναν μάλιστα μια ονομασία για τις πρωτεΐνες του αίματος του αλιγάτορα, “alligacin” .

Share This Post

Βρήκες ενδιαφέρον το παραπάνω άρθρο; Ενημερώσου άμεσα για όλα τα νέα άρθρα, παίρνοντας το Medgreece Feed πατώντας εδώ!...τζάμπα είναι...:)

Σχετικά Post