Η νανοτεχνολογία αν και έχει εκθειαστεί τόσο από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, δεν είναι ούτε πανάκεια αλλά ούτε και χωρίς προβλήματα. Τα κάθε λογής νανοσωματίδια που έχουν κατασκευαστεί αλλά και κατασκευάζονται από τους επιστήμονες δημιουργούν ανησυχίες όσον αφορά την αλληλεπίδρασή τους με ζωντανούς οργανισμούς αλλά και τον ίδιο τον άνθρωπο. Η νανοτεχνολογία μπορεί να φαντάζει εντυπωσιακή και να μπορεί να δίνει λύση σε πολλά προβλήματα του παρελθόντος, αλλά κάτι τέτοιο δεν συνεπάγεται ότι δεν μπορεί να δημιουργήσει νέα και μεγαλύτερα.
Για παράδειγμα όχι πολύ καιρό πριν , το 2004 παρατηρήθηκε σε μία έρευνα ότι 48 ώρες έκθεσης σε νανοσωματίδια όπως τα φουλερένια (νανοσωλήνες άνθρακα σε σφαιρική μορφή) ενός ψαριού προκάλεσε εγκεφαλικές βλάβες και γονιδιακές αλλαγές. Τα κάθε λογής νανοσωματίδια κανείς δεν γνωρίζει με βεβαιότητα τι θα προκαλέσουν στον άνθρωπο αν μπουν στην τροφική αλυσίδα και είναι κάτι το οποίο θα πρέπει να μας κάνει να είμαστε προσεκτικοί με την νέα αυτή τεχνολογία. Όπως γίνεται εύκολα αντιληπτό, η τοξική επίδραση σε κάποιον ζωντανό οργανισμό του οικοσυστήματος, μπορεί πολύ εύκολα (πχ. μέσω μόλυνσης του υδροφόρου ορίζοντα) να δημιουργήσει ανεπανόρθωτες βλάβες στο περιβάλλον. Τα νανοσωματίδια μπορεί κατά βάση να αποτελούνται από στοιχεία που υπάρχουν και στην κανονική κλίμακα του κόσμου μας, αλλά λόγω του εξαιρετικά μικρού μεγέθους τους είναι σε θέση να αλληλεπιδράσουν με τα κύτταρα ή το γενετικό υλικό ενός οργανισμού με τρόπο απρόβλεπτο μέχρι στιγμής.
Για αυτό το λόγο πολλοί επιστήμονες πασχίζουν να βρουν λύσεις ούτως ώστε να συνδυάσουν τις εκπληκτικές δυνατότητες των νανοσωματιδίων και νανοϋλικών με την μέγιστη δυνατή ασφάλεια στη χρήση τους. Τα νανοσωματίδια ήδη έχουν μπει στη ζωή μας σε πολλά υλικά που κυκλοφορούν στο εμπόριο, αλλά και πολλές θεραπείες του άμεσου μέλλοντος βασίζονται σε αυτά. Η πιο γνωστή τους εφαρμογή την οποία έχουμε αναφέρει και σε παλιότερα άρθρα στο Medgreece, είναι στην καταπολέμηση του καρκίνου.
Σε μια παρόμοια προσπάθεια επιστήμονες από το University of California, San Diego, προσπάθησαν αν βρουν έναν τρόπο να κατασκευάσουν νανοσωματίδια τα οποία θα μπορούν να καταστρέφουν καρκινικούς όγκους αλλά στη συνέχεια θα καταστρέφονται ώστε να περιορίζονται οι τοξικές συνέπειες.
Ο καθηγητής χημείας Michael Sailor, από το παραπάνω πανεπιστήμιο κατασκεύασε με την ομάδα του νανοσωματίδια από πυρίτιο τα οποία έχουν κάποιες μοναδικές ιδιότητες.
Η διαδικασία κατασκευής τους σε γενικές γραμμές είναι η εξής: Στην αρχή παίρνουν φύλλα πυριτίου, στα οποία διοχετεύουν ηλεκτρικό ρεύμα ούτως ώστε να μετατραπούν σε πορώδη. Στη συνέχεια τα φύλλα θρυμματίζονται με την βοήθεια υπερήχων και υποβάλλονται σε διάφορες διαδικασίες που σκοπό έχουν την αλλαγή της δομής τους, ώστε τελικά να μετατραπούν σε σωματίδια τα οποία (χωρίς τη χρήση άλλων υλικών), έχουν την ικανότητα να εκπέμπουν μια κόκκινη λάμψη κάτω από υπεριώδες φως. Το τελευταίο είναι ιδιαίτερα σημαντικό μιας και τα υπόλοιπα νανοσωματίδια που έχουν την ιδιότητα να λάμπουν, το οφείλουν σε βαρέα μέταλλα και άλλες τεχνικές οι οποίες συνήθως είναι τοξικές για τον οργανισμό.
Τα νανοσωματίδια αφού εισαχθούν στον οργανισμό, μέσω της κυκλοφορίας του αίματος προσκολλώνται στα καρκινικά κύτταρα. Λόγω του ότι μπορούν και λάμπουν, είναι δυνατόν κατά τη διάρκεια μιας επέμβασης με τη χρήση μόνο υπεριώδους φωτός, ο χειρουργός να είναι σε θέση να διακρίνει και το παραμικρό τμήμα του όγκου με ευκολία, καθιστώντας την αφαίρεσή του ευκολότερη, ασφαλέστερη (ώστε να αφαιρεθεί όσο γίνεται λιγότερος υγιής ιστός) και σε μεγαλύτερη έκταση.
Μια άλλη ιδιότητα των εν λόγω σωματιδίων είναι ότι είναι σχετικά μεγάλα σε μέγεθος, πράγμα που βοηθά την συγκράτηση μεγαλύτερης ποσότητας φαρμάκου από τα συνήθη νανοσωματίδια.
Τα νανοσωματίδια συχνά σε διάφορες έρευνες χρησιμοποιούνται ως μεταφορείς χημικών ουσιών σε διάφορα τμήματα του σώματος. Αυτό συμβαίνει λόγω του ότι μπορούν και μεταφέρουν μικροσκοπικές δόσεις από το φάρμακο, σε πολύ συγκεκριμένες τοποθεσίες με ακρίβεια, μειώνοντας δραματικά την έκθεση των υγιών κυττάρων στην εκάστοτε θεραπεία (πχ. χημειοθεραπεία), και κατά συνέπεια τις ανεπιθύμητες παρενέργειες.
Το μεγαλύτερο όμως πλεονέκτημά τους είναι ότι μετά από ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα, είναι τα μοναδικά νανοσωματίδια που έχουν την ιδιότητα να αρχίζουν να αποσυντίθεται σε απλούστερα και αβλαβή υλικά , τα οποία αποβάλλονται από το σώμα μέσω των νεφρών.
Σε όλες τις δοκιμές που έγιναν σε ποντίκια, δεν αποδείχθηκε καμία μόνιμη βλάβη στα όργανα που πλήττονται συνήθως σε τέτοιες περιπτώσεις, κάτι το οποίο δημιουργεί ευνοϊκές προϋποθέσεις για την γρήγορη εφαρμογή έστω και πειραματικά σε ανθρώπους.

Βρήκες ενδιαφέρον το παραπάνω άρθρο; Ενημερώσου άμεσα για όλα τα νέα άρθρα, παίρνοντας το Medgreece Feed πατώντας εδώ!...τζάμπα είναι...:)
Ενημέρωση με RSS
Ενημέρωση με email180 αναγνώστες ενημερώνονται ΠΡΩΤΟΙ από όλους με RSS! Εσύ;
![]() | ![]() | ![]() | ![]() | ![]() | ![]() | ![]() |
![]() | ![]() | ![]() | ![]() | ![]() | ![]() | ![]() |
![]() | ||||||
| By N2H | ||||||

3 Σχόλια for "Ασφαλέστερη νανοτεχνολογία = καλύτερες θεραπείες για τον καρκίνο."
No general can fight his battles alone. He must depend upon his lieutenants, and his success depends upon his ability to select the right man for the right place.
hi there fellow blogger, i just discovered your blog via google, and i like your writing style. well i have just started blogging and are looking for fellow bloggers who are willing to exchange links with me. if you are interested, please let me know so i can drop your link on my blog. hope to hear from you soon! cheers.
Interesting and informative post. Thank you for taking the time to write this. I’ll post this on my facebook page and recommend that my friends come here for a read.
Άφησε ένα σχόλιο